Cарл Эдуард Сачау (1845-йил 20-июл, Неумüнстер, Германия – 1930-йил 17-сентябр, Берлин, Германия) – немис шарқшуноси. У Жозеф Ҳоровитз ва Эуген Миттwочларнинг устози ҳисобланади.

Эдуард Сачуа
Таваллуди

1845-йил 20-июл
Неумüнстер,

Германия
Вафоти

1930-йил 17-сентябр (85 ёш)
Берлин,

Германия
Фуқаролиги немис
Касби Шарқшунос олим
Соҳаси Шарқшнослик
Машҳур шогирдлари Жосеф Ҳоровитз, Эуген Миттwоч

Ҳаёти

У Киэл ва Лейпциг университетларида шарқ тилларини ўрганган, 1867-йилда Ҳалледа фан номзоди илмий даражасини олган. Сачау сом тиллари филологиясининг профессори (1869-йил) ва Вена университетининг профессори (1872-йил), 1876-йилда эса Берлин университетида профессори бўлди, у ерда Шарқ тиллари янги кафедрасининг директори этиб тайинланган (1887-йил)[1][2].

Сачау бир неча марта Яқин Шарққа саёҳат қилган ва сурёний ва бошқа оромий тиллари бўйича иши билан машҳур бўлган. У катта энсклопедистлардан бири бўлган Ал-Беруний ҳаёти бўйича мутахассис бўлган ва Ал-Берунийнинг Ҳиндистон ҳақидаги қомусий асари Китоб таърих ал-Ҳинд (Ҳиндистон асари) таржимасини ёзган[3][4]. Шунингдек Сачаунинг Хоразм ҳақидаги Зур Гесчичте унд Чронологиэ вон Кҳwâризм асари ўрта асрлардаги Хоразм тарихини ёритиб берган [5].

Киэлда талаба бўлганида, у Теутониа Киэл биродарлигининг аъзоси бўлган (1864-йил). У Вена ва Пруссия Фанлар академиясининг аъзоси, Лондондаги Қироллик Осиё жамияти ва Америка Шарқ жамиятининг фахрий аъзоси эди. Бағдод темир йўлини режалаштириш ва қуришда маслаҳатчи бўлиб ишлаган. Унинг таниқли шогирдлари орасида Германияда замонавий исломшунослик асосчиси Эуген Миттвоч ҳам бор эди.

У 1902-йил октябр ойида Бодлеиан кутубхонасининг 300 йиллиги муносабати билан Оксфорд университетида фанлар доктори фахрий унвонини олган[6].

Библографияси

Инедита Сйриаcа. Эине Саммлунг сйрисчер Üберсетзунген вон Счрифтен гриэчисчер Профанлитератур. 1870-йил

Зур Гесчичте унд Чронологиэ вон Кҳwâризм. 1873-йил

Чронологиэ ориэнталисчер Вöлкер, 1878, Энглиш транслатион. Чронологй оф Анcиэнт Натионс. 1879-йил

Реисе ин Сйриэн унд Месопотамиэн. 1883-йил

Муҳаммеданисчес Речт нач счафиитисчер Леҳре. 1897-йил

Ам Эупҳрат унд Тигрис: Реисенотизен аус дем Wинтер 1897-1898. 1900-йил

„Тҳреэ Арамаиc Папйри фром Элепҳантине, Эгйпт“ ин Смитҳсониан Институтион Аннуал Репорт.1907-йил

Алберуни’с Индиа. Ан аccоунт оф тҳе религион, пҳилосопҳй, литературе, геограпҳй, чронологй, астрономй, cустомс, лаwс анд астрологй оф Индиа абоут А. Д. 1910-йил

Диэ Чроник вон Арбела, эин Беитраг зур Кеннтнис дес äлтестен Чристентумс им Ориэнт. 1915-йил

Арабисче Эрзäҳлунген аус дер Зеит дер Калифен, Мунчен: Ҳйперионверлаг. 1920-йил

Манбалар

  1. ↑ „Диэ Начфолгер дер Эхегетен: деуцчспрачиге Эрфорсчунг дес Вордерен бй Лудмила Ҳанисч“.
  2. ↑ „Плетт - Счмидседер бй К. Г. Саур Верлаг ГмбҲ & Cомпанй, Wалтер Де Груйтер Инcорпоратед“.
  3. ↑ „WорлдCат титле Китаб ал-Бируни фи таҳқиқ ма лил-Ҳинд, этc.“.
  4. ↑ „Броcкҳаус' Зено.орг Клеинес Конверсатионс-Лехикон“.
  5. ↑ Cустерс, Мартин Ҳ. (2016). Ал-Ибāḍийя: А Библиограпҳй. Вол. 3 (Сеcонд ревисед анд энларгед эд.). Ҳилдешеим-Лондон-Н. Й.: Олмс Публишинг. пп. 591–592.
  6. ↑ "Университй интеллигенcе". Тҳе Тимес. Но. 36893. Лондон. 8 Оcтобер 1902. п. 4.


Ҳаволалар