Эгоизм (лотинча: — мен) — бу инсон ҳаракатларини ўз манфаатлари ёки "ўзини" (эго) асосий сабаб ва мақсад сифатида кўрадиган фалсафа. [1] Бу турдаги одамларни эса эгоист деб аташади. Улар ўз фойдаси, манфаатини кўзловчи хатти-ҳаракат, ўз манфаатини бошқа кишилар манфаатидан устун қўйишади.

Эгоизмнинг турли назариялари ҳар хил ғояларни ўз ичига олади ва одатда тавсифловчи (дескриптив) ёки норматив шаклларга бўлинади.

Эгоизмнинг акси — алтруизм.

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Моселей, Алехандер. "Эгоисм". Интернет Энcйcлопедиа оф Пҳилосопҳй. ҳттпс://иэп.утм.эду/эгоисм/. 

Ҳаволалар





Манба