Elisa Blanchi
|
| |||
| Шахсий маълумот | |||
|---|---|---|---|
| Таваллуд санаси | 1987-йил 13-октабр | ||
| Таваллуд жойи |
Веллетри, | ||
| Бўйи | 169 см | ||
| Вазни | 50 кг | ||
Элиса Бланчи (италянча: Элиса Бланчи, 1987-йил 13-октабрда Веллетри шаҳрида туғилган)-италиялик гимнастикачи (бадиий гимнастика), Италиядаги энг номдор гимнастикачилардан бири. Афина Олимпиадасининг кумуш медали ва Лондон Олимпиадасининг бронза медали совриндори, беш карра жаҳон чемпиони. У „Систос“ ва " Cентро Спортиво Аэронаутиcа Милитаре[ит] " клубларида ўйнаган, Италия ҳаво кучлари сержанти унвонига эга[1].
Биографияси

Веллетрида (Рим яқинида) туғилган, у уч ёшида Ларианода[2][1] гимнастика билан шуғулланган, кейинчалик у Веллетри[2] дан Систос клубида ўйнашни давом эттирган.
1999-йилда Элиза Будапештдаги Европа чемпионатида ўсмирлар тоифасида дебют қилди. 2001-йилдан, 14 ёшида у Италиянинг асосий терма жамоасида ўйнаган ва ПалаДесио[ит] аренасида машғулот ўтказган: асосий жамоадаги дебюти Ню-Орлеандаги Жаҳон чемпионатидаги чиқиш ва 5-ўрин эди. 2003-йилда Германиянинг Риэсе шаҳрида бўлиб ўтган жаҳон чемпионатида Элиса биринчи медалларни қўлга киритди[2] : гуруҳда кўпкураш ва 3 ҳалқа ва 2 тўп билан машқ бажаришда бронза медаллари.Ўша йили Будапештда бўлиб ўтган Нувропа чемпионатида у 5 та лента, шунингдек, 3 та ҳалқа ва 2 та тўп билан машқ бажаришда яна иккита бронза медалини қўлга киритди. 2004-йилда Афинадаги ўйинларда у кўпкураш бўйича гуруҳда кумуш медал совриндори бўлди[3], бу ғалабаси учун у офицер даражасида Италия Республикаси учун хизматлари учун ордени билан тақдирланди[4].
2005-йилдан бери у Cентро Спортиво Аэронаутиcа Милитаре[ит] жамоасида (Италия ҳаво кучлари спорт маркази) ўйнади, ўша йили у фаолиятида биринчи марта жаҳон чемпиони бўлди ва 3 та билан машқда олтин медални қўлга киритди. ҳалқа ва 4та биан Бокудаги жаҳон чемпионатида клублар[5].Шунингдек, у кўпкураш ва лента баҳсларида иккита кумуш медални қўлга киритди[6]. 2005-йил декабр ойида Элиса Турин Олимпиадаси арафасида Олимпия машъаласи эстафетасида қатнашди, шунингдек, очилиш маросимида миллий терма жамоа мураббийи Эмануэла Маккарани[ит] хореографияси остидаги гимнастикачилар гуруҳи таркибида чиқиш.
2006-йилда Москвада бўлиб ўтган Европа чемпионатида Италия терма жамоаси таркибида Элиза Бланчи иккита кумуш медал (гуруҳ кўпкураш, 3 та ҳалқа ва 4 та ғилдирак) ва битта бронза (5 та лента)[7] ва икки ой кейинчалик Япония шаҳрида бўлиб ўтган жаҳон кубоги финалида Исе ленталар билан машқ бажариш бўйича бронза медалига сазовор бўлди[8]. 2007-йилда Грециянинг Патрас шаҳрида бўлиб ўтган жаҳон чемпионатида у гуруҳ машқларида яна учта кумуш медални қўлга киритиб, Пекин Олимпиадасига йўлланмани кафолатлади[9]. Ўйинларнинг ўзида Италия терма жамоаси кўпкураш гуруҳида 4-ўринни эгаллади: Италия Миллий Олимпия қўмитаси президенти Жованни Петруччи Италия терма жамоаси Пекинда судга берилиши мумкинлигини айтди[10].
2009-йилда Элиза Бланка Иса жаҳон чемпионатида жамоа билан иккита олтин медал (гуруҳ кўпкураш, 3 та лента + 2 ҳалқа) ва битта кумуш медални (5 та ҳалқа) қўлга киритди[11][12]. 2010-йилда Италия терма жамоаси билан у Москвада бўлиб ўтган жаҳон чемпионатида кўпкурашда гуруҳда олтин медални қўлга киритди[13] ва 5 ҳалқа ва 3 тўп ва 2 та лента билан машқ бажаришда кумуш медални қўлга киритди[14][15], шунингдек, иккита Бремендаги Европа чемпионатида кумуш ва битта бронза медали[16][17].
2011-йилда Бланки жаҳон чемпионатида бешинчи олтин медалини қўлга киритиб, Монтпеледа кўпкураш бўйича гуруҳда ғалаба қозонди; ҳам 5 та тўп ва 3 та лента ва 2 та ҳалқа билан машқ бажаришда кумуш медални қўлга киритди[18][19]. 2012-йилда Нижний Новгородда бўлиб ўтган Европа чемпионатида иккита бронза медалини қўлга киритди[20][21]. Ўша йили Олимпия терма жамоаси таркибида у Лондонда бўлиб ўтган Олимпия ўйинларининг кўпкураш гуруҳида бронза медалларини қўлга киритди ва Россия ва Беларус жамоаларини олдинга силжитди: бу бронза медали Элизада охирги бўлди. профессионал мартаба[22].Ромина Лаурито, Марта Пагнини, Элиса Сантони, Анжелика Савраюк ва Андреа Стефанеску Элиза билан бир[23] эди. Олимпиада якунида Элиза спорт карерасини якунлаганини эълон қилди[24][25].
Спорт карерасини тугатгандан сўнг, Элиза Италия ҳаво кучлари спорт гуруҳининг бир қисми сифатида турли шоуларнинг аъзоси бўлди. 2007-йилдан бери у ҳаво кучлари сержанти унвонига эга[26]. „Систос“ клубида мураббий бўлиб ишлайди[26]. 2017-йилда у Л'Ақуила университети[эн] спорт фанлари бўйича тамомлаган[27].
Олимпиададаги чиқишлар
| Йил | Турнир | Жой | Мусиқа[28] | Интизом | Финалда жой | Финалда очколар | Танловда жойлаштиринг | Саралаш баллари |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2012-йил | Олимпиада | Лондон | Ҳар томонлама гуруҳлаш | 3 | 55.450 | 2 | 55.800 | |
| қора олтин Арман Амар) |
5 тўп | 2 | 28.125 | 2 | 28.100 | |||
| Увертура (Уилям Телл)[эн] (Жоаcчино Россини) |
3 та лента + 2 ҳалқа | 4 | 27.325 | 2 | 27.700 |
Давлат ва идоравий мукофотлар
"Италия Республикасига хизматлари учун" ордени (2004) — Италия Республикаси Президенти ташаббуси билан[29]
Спортдаги хизматлари учун "Олтин ёқа" кўкрак нишони[ит] (№ 382, 2009) — кўпкураш гуруҳида бадиий гимнастика бўйича жаҳон чемпиони[30]
спорт жасорати олтин медали[ит] кавалери (№ 2950, 2004) — кўпкураш гуруҳида бадиий гимнастика бўйича Олимпия ўйинлари кумуш медали совриндори[30]
спорт жасорати кумуш медали[ит] (№ 4838, 2003) — бадиий гимнастика бўйича жаҳон чемпионатининг лента ва ҳалқа билан машқ бажариш бўйича бронза медали совриндори[30]
Спорт жасоратининг бронза медали[ит] кавалери (№ 23043, 2002) — бадиий гимнастика бўйича жаҳон чемпионатида жамоавий чемпионатда 5-ўрин[30]
Спорт жасоратининг бронза медали[ит] (№ 24355, 2003) — кўпкураш бўйича гуруҳда жаҳон чемпионатида 4-ўрин ва Европа чемпионатида 3-ўрин[30]- Италия Миллий Олимпия Қўмитасининг дипломи (№ 164, 2010-йил) — кўпкураш гуруҳида бадиий гимнастика бўйича жаҳон чемпиони[30]
- Италия Миллий Олимпия Қўмитасининг дипломи (№ 179, 2011-йил) — кўпкураш гуруҳида бадиий гимнастика бўйича жаҳон чемпиони[30]
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „Сергенте Элиса Бланчи“. ВВС Италии. 2019-йил 25-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 29-март 2020-йил.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 „Л'интервиста алла плуриcампионесса ди гиннастиcа ритмиcа Элиса Бланчи“. АСД Ритмиcа Дйнамо (16-март 2018-йил). 2019-йил 28-августда асл нусхадан архивланган.
- ↑ Cарло Аннесе. „Инcантати дал ритмо делл'анима“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (29-август 2004-йил). 29-март 2020-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 29-март 2020-йил.
- ↑ „Ил пресиденте делла репубблиcа ҳа риcевуто гли атлети медаглиати“ (ит). Национальный олимпийский комитет Италии (27-сентабр 2004-йил). 2010-йил 31-мартда асл нусхадан архивланган.
- ↑ Cарло Аннесе. „Аззурре, ун оро тра ле cлаветте“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (10-октабр 2005-йил). 29-март 2020-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 29-март 2020-йил.
- ↑ Cарло Аннесе. „Ла ритмиcа аззурра семпре да согно: è аргенто мондиале“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (2005-йил 8-октябр). 29-март 2020-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 29-март 2020-йил.
- ↑ Федериcа Cоcчи. „Ритмиcа, è ун'Италиа гиганте“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (23-сентабр 2006-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 30-март 2020-йил.
- ↑ „Рҳйтҳмиc Гймнастиcс Wорлд Cуп, Гроупс 5 Риббонс“ (инглизча). Спорт123. 2011-йил 4-ноябрда асл нусхадан архивланган.
- ↑ Риccардо Cривелли. „Аззурре импеccабили. Аргенто нел генерале, пасс пер л'Олимпиаде“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (23-сентабр 2007-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 30-март 2020-йил.
- ↑ Маттиа Чиусано. „Рагаззе ин лаcриме: Гиудиcи cонтро. Э сcоппиа ла лите тра Петруccи э Гранди“ (италянча). Ла Репубблиcа (25-август 2008-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 30-март 2020-йил.
- ↑ Федериcа Cоcчи. „Ле Фарфалле волано сулл'оро, Руссиа баттута“ (италянча). Ла Газзетта делло Спорт (13-сентабр 2009-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 30-март 2020-йил.
- ↑ Федериcа Cоcчи. „Ле Фарфалле cонтинуано а воларе. Оро э аргенто ин финале ди спеcиалитà“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (14-сентабр 2009-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 30-март 2020-йил.
- ↑ „Гиннастиcа ритмиcа, трионфо пер ле фарфалле аззурре а Мосcа“ (италянча). спорт.панорама.ит. 2012-йил 19-июлда асл нусхадан архивланган.
- ↑ Илариа Бругнотти. „Фарфалле д'оро: Аззурре перфетте, Фантастиcо бис“ (италянча). Ла Газзетта делло Спорт (26-сентабр 2010-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ Илариа Бругнотти. „Фарфалле, дуэ аргенти. Ла Руссиа è торната“ (италянча). Ла Газзетта делло Спорт (27-сентабр 2010-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ Илариа Бругнотти. „Cаде ун cерчио маледетто: ле Фарфалле соно д'аргенто“ (италянча). Ла Газзетта делло Спорт (18-апрел 2010-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ Илариа Бругнотти. „Италиа агли Эуропеи cон алтри дуэ поди“ (италянча). Ла Газзетта делло Спорт (19-апрел 2010-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ Федериcа Cоcчи. „Формидабили Фарфалле: анcора ун воло д'оро, è ил терзо cонсеcутиво“. Ла Газзетта делло Спорт (25-сентабр 2011-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ Федериcа Cоcчи. „Фарфалле беффате. Доппио аргенто cон полемиcа“ (италянча). Ла Газзетта делло Спорт (26-сентабр 2011-йил). 1-апрел 2019-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ Геннаро Бозза. „Италиа соло терза. Ла Руссиа ин cаса песcа ил жоллй“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (2-июн 2012-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ Геннаро Бозза. „Фарфалле, соло ун бронзо: «Пенализзате даи гиудиcи»“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (4-июн 2012-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ „Л'ултимо оро нел пентатҳлон ло cонқуиста ла Литуаниа“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (13-август 2012-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ „Руссиа таке Гроуп голд“. Лондон2012.cом (12-август 2012-йил). 23-август 2012-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 12-август 2012-йил.
- ↑ Андреа Буонгиованни. „«È ил рисcатто ди Печино. Ора ин ваcанза инсиэме». Ла суccессионе è пронта“ (италянча). ла Газзетта делло Спорт (13-август 2012-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ Геннаро Бозза. „Фарфалле ди бронзо. Ун эрроре эвита ле полемиче, ма è уна медаглиа агродолcе“. ла Газзетта делло Спорт (13-август 2012-йил). 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31-март 2020-йил.
- ↑ 26,0 26,1 Гианна Де Сантис. „Элиса Бланчи, сулле али делле фарфалле“ (италянча). Cинқуэ Қуотидиано (23-ноябр 2013-йил). 30-март 2020-йилда асл нусхадан архивланган.
- ↑ „Элиса Бланчи, далле Олимпиади алла лауреа алл'Ақуила. Ла cампионесса винcе анче ин Сcиэнзе моториэ“ (ит). АбруззоWеб (29-апрел 2017-йил). 2017-йил 4-майда асл нусхадан архивланган.
- ↑ „Руссиа Гроуп РГ мусиc лист“. ргфорум. 25-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 27-июл 2021-йил.
- ↑ „Уффиcиале Ордине ал мерито делла Репубблиcа Италиана сиг.ра Элиса Бланчи“. Президент Италии. 9-март 2016-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 30-март 2020-йил.
- ↑ 30,0 30,1 30,2 30,3 30,4 30,5 30,6 „Счеда персона / Элиса Бланчи“ (италянча). Национальный олимпийский комитет Италии. 4-октабр 2020-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 27-июл 2021-йил.
Ҳаволалар
- „Профиль“ (инглизча). Международная федерация гимнастики. 27-июл 2021-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 25-июл 2021-йил.
- Элиза Бланки — олимпийская статистика на сайте Спорц-Референcе.cом (англ.)