Энона, Парис ва Эрос

Энона[1] (Ойнона ва қадимги юнонча: Οἰνώνη) — юнон мифологиясидаги[2] нимфа, Троя яқинида оқадиган дарё худоси Кебреннинг қизи. Париснинг биринчи хотини, у гўзал Еленани олиб келиш учун йўл олишидан олдин Ида тоғида[3] узоқ ва бахтли яшаган. Парис унга севгиси ҳақида қасам ичган[4]. Энона фол очиш санъатини Реадан ўрганди ва Парисга Еленаниинг орқасидан сузиб кетмаслик кераклигини башорат қилди, лекин у гапига қулоқ солмайди. Парис Филоктет томонидан яраланганида, у Идадаги Энонанинг олдига борди, лекин у қасоси туфайли уни даволашдан бош тортди[5]. Кейинчалик у тавба қилди ва дори олиб келди, лекин Парисни ўлик ҳолда топди ва ўзини осди[6] ёки ўзини Парис оловига ташлади[7].

У, шунингдек, Вакхилид, Парфений, Конон[8] томонидан ҳам эслатиб ўтилган. Овидий Энонадан Парисга мактуб ёзди (Героидес В). „Энона“ поэмаси Теннисон томонидан ёзилган.

1880-йилда рус астрономи Виктор Карлович Кнорре томонидан кашф этилган Энона астероиди (215) Энона шарафига номланган.

Манбалар

  1. ↑ гроуп оф аутҳорс Оэноне (англ.) // Энcйcлопæдиа Британниcа: а диcтионарй оф арц, сcиэнcес, литературе анд генерал информатион / Ҳ. Чишолм — 11 — Неw Ёрк, Cамбридге, Энгланд: Университй Пресс, 1911. — Вол. 20. — П. 14.
  2. ↑ Мифи народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.663
  3. ↑ Энона // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
  4. ↑ Овидий. Героиди В 9-32
  5. ↑ Квинт Смирнский. После Гомера Х 332—351
  6. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 12, 6
  7. ↑ Квинт Смирнский. После Гомера Х 499—532
  8. ↑ См. Вакхилид, фр.20д Бласс; Парфений. О любовних страстях 4. См. Конон. Мифи 13.

Адабиётлар