Андоза:Иерарх Метрополитан Энтони (дунёда Григорий Антонович Рафалский ; 1789-йил 19-февралда , Волин вилояти, Ковел тумани, Нуино қишлоғи - 1848-йил 16-ноябр ) - Рус православ черковининг эпископи ; 1843-йил 17-январдан - Новгород, Санкт-Петербург, Эстландия ва Финландия митрополити, Муқаддас Бошқарув Синодининг биринчи а'зоси.

Биография

Қишлоқ руҳонийси оиласида туғилган; Верховский Базилия монастирининг Бирлашган диний мактабида ўқиган. 1800-йилда Остроҳ шаҳридаги Волин диний семинариясига ўқишга кирди; 1807-йилда у Киэв диний академиясига юборилди, аммо касаллик туфайли у академияга киролмади. 1809-йилда у Волин семинариясини тугатди ва у ерда бошланғич синфларда ше'рият ўқитувчиси сифатида қолдирилди.

1809-йилда у руҳоний этиб тайинланди, 2-августда фармон билан у Волин вилоятининг Бердичев шаҳридаги "Николаэв ва Ассоциация черковларини назорат қилувчи" декан этиб тайинланди. Тайинлаш ҳақидаги матнда шундай дейилган: “Бердичевда ҳамиша савдо-сотиқда турли даражадаги зодагонларнинг катта ва машҳур йиғилиши бўлиб, савдода тўпланган ва уларнинг кўпчилиги унда доимий яшаш жойига эга. Қайси вазият, шунингдек, юқорида айтиб ўтилган черков фондуш эрлари ва бошқа эрларнинг Бердичев черковларидан танлаб олган княз Радзивилнинг давом этаётган иш бўйича қарори, унинг доимий яшаши учун ушбу черковларнинг зарур кузатувчисини талаб қилади .. ".

1813-йилда у Остроҳ собори черковининг бош руҳонийси даражасига кўтарилди.

1815-йилда у семинарияда дарс беришдан бўшатилиб, семинария ва эпископ уйининг хизматчиси лавозимида қолди; 1818-йилда у собор протокоҳини, конституция а'зоси ва декан этиб тайинланди.

1821-йилда бева қолган; 1831-йилдан - Кременец лицейида ўқитувчи; 1832-йил 20-ноябрда у монастирлик қасамёд қилди ва архимандрит даражасига кўтарилди. 1833-йилда у Почаэв Лавра губернатори этиб тасдиқланди, бундан 2 йил олдин у униатизмдан православликка ўтган эди. Униатеснинг православликка қўшилишидаги фаол фаолияти Подолск ва Волин вилоятлари ҳарбий губернатори Яков Потемкин ва генерал-губернатор Василий Левашов ва улар орқали император Николай И нинг ўзи э'тиборини тортди.

1834-йил 8-июлда у Варшава эпископи, Волин эпархиясининг викариси этиб тайинланди. 1840-йил 5-октябрда викариатнинг мустақил эпархияга айлантирилиши муносабати билан у архиэпископ даражасига кўтарилди.

Унинг фариштаси куни, 1843-йил 17-январда, Метрополитан Серафим (Глаголевский) вафот этган куни у Новгород, Санкт-Петербург, Эстландия ва Финландия метрополити этиб тайинланди. У туғилган кунида, 1843-йил 19-февралда Петербургга келди. Санкт-Петербургда у ҳашаматли турмуш тарзини олиб борадиган жаноб ва сйбарит сифатида обрў қозонди; Муқаддас Синоднинг судда ҳукмрон ва нуфузли бош прокурори Протасов билан зиддиятда бўлган, бунинг натижасида у черков бошқарувида рол ўйнамаган. Унинг илтимосига биноан Санкт-Петербургда Воскресенский Новодевичй монастири тикланди[1] .

1845-йил охирида у фалаж бóлиб қолди. 1848-йил 4-ноябрдаги энг юқори буйруқ билан[2], "жиддий ва узоқ муддатли касаллик" туфайли у Новгород эпархиясидан ишдан бўшатилди, у Никонорга (Клементиэв) ишониб топширилди ва у метрополитен даражасига кўтарилди., Энтони касаллиги пайтида Санкт-Петербург эпархиясини бошқариш бўйича кўрсатмалар билан.

1848-йил 16-ноябрда вафот этган; 19-ноябр куни Александр Невскийнинг Муқаддас Руҳ черковида Лавра дафн маросимини Император Николай И ва бошқа император оиласи а'золари иштирокида Херсон архиэпископи Иннокентий (Борисов) ва бошқалар билан бирга хизмат қилган митрополит Иона (Василевский) олиб борди[1]. . Қабр тоши - Александр Невский Лавра черкови .

1845-йил 17-мартда Биринчи чақириқ Санкт Эндрю ордени билан тақдирланди.

Манбалар

  1. (некролог).

(1).


Ҳаволалар

  1. ↑ 1,0 1,1 Московскія Вѣдомости. 1848, 16 декабря, № 151, стр. 1414 (некролог).
  2. ↑ Московскія Вѣдомости. 1848, 9 декабря, № 148, стр. 1379 (1).