Эпифиз (юн. — ортиқ, дўмбоқ):

  • миянинг юқори қисмидаги ўсимта, "ғуддасимон без". Одам ва умуртқали ҳайвонлар оралиқ миясининг юқори юзасида жойлашган. Э., асосан, ёш индивидларда яхши ривожланган. Экспериментал ва клиник кузатишлар Э.нинг олиб ташланиши ёки структурасининг ўзгариши эрта жинсий етилишга ва анормал ўсишга сабаб бўлишини кўрсатади;
  • узун найсимон ҳочоқ суякларнинг бўғим учлари. Эпифиз ёки гуррасимон без(гландула пинеалис) чо'зинчоқ ёки шарсимон шаклларда учрайди. Эпифизда 2 хил модда - серотонин ва мелотонин ҳосил бо'лади. Серотонин артерияларни торайтириб, медиатор вазифасини бажаради. Мелотонин эса жинсий безлар тараққиёти учун физиологик тормоз вазифасини бажаради. Эпифизнинг бузилиши болаларда эрта жинсий балог'атга етишга олиб келади.

Манбалар