Erifila
Эрифила (қадимги юнонча: Ἐριφύλη қадимги юнонча: Ἐριφύλη) — қадимги юнон мифологияси қаҳрамони. Амфиарайнинг рафиқаси. Алкмеоннинг онаси. У Полиникдан совға сифатида маржон олган ва эрини Фивага қарши юришга отланишга мажбур қилган[1]. Ферсандрдан совға сифатида пеплос (либос) олган ва ўғилларини Эпигонлар[2] юришига боришга ундаган. Эрифиланинг ўғли онасини отаси учун қасос олиш мақсадида ўлдирган.
Аргосдаги ёдгорлик[3]. „Одиссея“ ва „Энеида“да Аидни таърифлаш вақтида эслаб ўтилган[4][5]. Делфидаги Полигнотнинг суратида Аидда, бармоқларининг учлари билан хитонининг бўйин соҳасини ушлаб турган ҳолатда тасвирланган[6].
Стесихорнинг „Эрифила“ достони бош қаҳрамони, Софоклнинг „Эрифила“ (фр. 201 Радт) ва „Амфиарай“ фожиалари, номаълум муаллиф, Никомах ва Аксийнинг „Эрифила“ трагедиялари қаҳрамони.
1900-йилда кашф этилган „(462) Эрифила“ астероиди унинг шарафига аталган.