Ernst Munzinger
| Эрнст Мунзингер | |
|---|---|
| Таваллуди |
6-июл 1887-йил |
| Вафоти |
23-апрел 1945-йил (57 ёшда) Берлин, Фашистлар Германияси |
| Касби | ҳарбий |
Эрнст Густав Адолф Мунзингер (1887-йил 6-июл — 1945-йил 23-апрел)[1] — немис тадбиркори ва армия разведкаси подполковниги эди. Биринчи жаҳон урушидан кейин Мунзингер ўз мамлакати Латвияда кучайиб бораётган миллий социалистик ҳаракат тарафдорига айланди. 1933-йилда Латвия ҳукумати унинг оиласини қувиб чиқарди ва у Берлинга кўчиб ўтди.
Иккинчи жаҳон уруши бошланишида Мунзингер адмирал Wилҳелм Cанарис қўл остида контрразведка хизматига чақирилди ва у ерда Ҳанс Остер ва Ҳанс вон Доҳнанйи атрофида ўсиб бораётган анти-нацистлар гуруҳи билан алоқада бўлди. 1944-йил 20-июлдаги муваффақияциз суиқасддан сўнг у Гестапо томонидан ҳибсга олинди ва Берлиндаги Леҳртер Страссе қамоқхонасида сақланди. 1945-йил 22-апрелдан 23-апрелга ўтар кечаси, режалаштирилган озод этилишидан бир неча соат олдин, Рейх Хавфсизлик Бош бошқармасининг махсус отряди уни ва бошқа маҳбусларни яқин атрофдаги завод майдонларида ўлдирди[2].
Ёшлиги
Мунзингер, пиво ишлаб чиқарувчининг ўғли мактабни тугатгандан сўнг, журналист бўлишни хоҳлади. У отасининг хоҳишига кўра 1883-йилда Зwеибрücкендан (Германия) Ригага (Латвия) кўчиб ўтди. Мюнхендаги Людвиг Максимилиан университетида ҳуқуқ факултетида ўқишни бошлади. 1910-йилда у Исариа корпусининг аъзоси бўлди. У ўқишни тўхтатди, Бавария армиясига кирди ва Зwеибрücкендаги 22-сонли „Гҳензоллерн шаҳзодаси Wиллиам“ қироллик Бавария пиёдалар полкида хизмат қилди.
Биринчи жаҳон уруши бошланганидан кейин Мунзингернинг оиласи Россия империясидан қувиб чиқарилган ва Берлинга кўчиб кетган. Мунзингер дастлаб Ғарбий фронтда, кейин эса Шарқий фронтда разведкачи бўлган. Мунзингер капитан даражасига етди ва иккита Темир хоч билан тақдирланди.
Фаолияти
Урушдан кейин у отаси билан Ригага қайтиб келди. Мунзингер 1920-йилда турмушга чиқди. Никоҳдан ўғил ва қиз туғилди. Мунзингер тижорат таълимини тугатгандан сўнг Ригада кимё заводини қурди. Германия империясида нацистлар томонидан босиб олингандан сўнг, у миллий социализмга очиқчасига хайрихоҳ бўлгани учун ҳайдалган. Мунзингер 1933-йилда оиласи билан Берлинга кўчиб ўтди ва у ерда қайин акаси Кийим ва тўқимачилик департаментини бошқарган. Кристаллначтдан кейин Мунзингер яҳудийларга қарши ғалаёнлар туфайли миллий социализмдан қочди.
Иккинчи Жаҳон уруши пайтида Мунзингер Wеҳрмачт (ОКW) Олий қўмондонлигида бўлган ва Wилҳелм Cанарис қўл остида Абверда разведкачи бўлиб ишлаган. Мунзингер кейинчалик Ҳанс фон Ҳанс вон Доҳнанйи ва Ҳанс Остер бошчилигидаги қаршилик гуруҳи билан алоқага чиқди. У 1944-йилнинг баҳорида подполковник унвонига кўтарилди ва Вермахтдаги хизматини тугатиб, фуқаролик ҳаётига қайтди. Мунзингер ўша пайтда 1944-йил 20-июлда режалаштирилган суиқасд ҳақида маълумотга эга эди, аммо унинг тайёргарликдаги роли номаълум.
Ўлими
1944-йил 20-июлдаги суиқасд уриниши муваффақияцизликка учрагач, Мунзингер СС аъзолари томонидан Салзбургда ҳибсга олинди ва Берлиндаги Леҳртерстрассе қамоқхонасига юборилди. Берлин жанги пайтида Мунзингер бошқа 14 қаршилик жангчиси билан бирга 1945-йил апрел кечасида Гестапо аъзолари томонидан Инвалиденстрассе яқинидаги завод биносида отиб ўлдирилган. Унинг жасади Алт-Моабитдаги оммавий қабрга дафн этилган, аммо кейинчалик Берлин-Плöтзенсеэдаги Авлиё Павел қабристонига кўчирилган.
Шахсий ҳаёти
1920-йил 12-сентабрда Мунзингер Латвиянинг Рига шаҳрида Сента Бленcкка уйланди[3].
Манбалар
- ↑ „Биографияси“. www.гдw-берлин.де. Қаралди: 8-август 2022-йил.
- ↑ „Геденкстäтте Деуцчер Wидерстанд - Ҳоме“. гдw-берлин.де. 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 8-август 2022-йил.
- ↑ „Ланд Оф Тҳе Буcкее - Персон Паге“. ландофтҳебуcкее.нет. 2016-йил 18-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 8-август 2022-йил.