Эшбек Саттаров (тожикча: Эшбек Сатторов; 1907-йил таваллуд топган — 22.07.1975, Нури-Вахш қишлоғи, Тожикистон ССР) — Тожикистон ССР Кагановичобод тумани „Янгиобод“ колхози раиси. Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1957)[1].

Эшбек Саттаров
Эшбек Саттаров
Таваллуди 1907-йил
Вафоти 1975-йил 22-июл
Сурхондарё вилояти
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Унвони
Мукофотлари Андоза:Ҳурмат белгиси ордени

Ҳаёти ва фаолияти

1904-йилда Ўзбекистоннинг Сурхондарё вилоятининг Термиз шаҳридагидаги Янгиариқ қишлоғида камбағал деҳқон оиласида туғилган. Миллати тожик. Меҳнат фаолиятини 1923-йилда бошлаган. Ўзбекистон ССРда коллективлаштириш бошланиши билан 1930-йилда Сурхондарё волояти Термиз шаҳри „Коммунист“ колхозига ишга қабул қилинган, оддий колхозчи бўлиб ишлаган. 1935-йилда бухгалтерия курсларига ўқишга кириб, 1936-йилдан Жиликўл туманидаги „Янгиобод“ колхозида (1939—1944 ва 1947—1951-йилларда — Сталинобод, 1944—1947-йилларда — Қўрғонтепа тумани) ҳисобчи бўлиб ишлаган. 1941-йилда Жиликўл (1950-йилларнинг ўрталаридан — Кагановичобод) туманидаги „Янгиобод“ пахтачилик колхозига раис этиб сайланди. Улуғ Ватан уруши йилларида халқ хўжалигига бошчилик қилиб, фронт эҳтиёжлари учун пахта етказиб беришни таъминлади. 1947-йилда КПСС(б)/КПСС сафига қўшилди. Урушдан кейинги биринчи даврда колхоз пахта етиштиришда яхши натижаларни кўрсатишда давом этди, бунинг учун раис 1949-йилда „Меҳнатдаги жасорат учун“ медали, 1954-йилда эса „Ҳурмат белгиси“ ордени билан тақдирланди[2].

Эшбек Саттаровнинг катта тажрибаси ва ташкилотчилик истеъдоди, пахтачиликда инновацион усулларни моҳирона татбиқ этган колхозчиларнинг фидокорона меҳнати туфайли хўжалик қишлоқ хўжалиги маҳсулотлари топшириш режаларини мунтазам бажариб, йил давомида илғорлардан бирига айланди. „Янгиобод“ колхози меҳнаткашлари 1956-йилда алоҳида ажралиб туришди

СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1957-йил 17-январдаги Фармони билан совет пахтачилигини ривожлантиришда эришилган улкан муваффақиятлар, пахта етиштиришда фан ютуқлари ва илғор тажрибалардан кенг фойдаланилгани, пахта хомашёсидан барқарор ва юқори ҳосил олгани учун Саттаров Эшбек Ленин ордени ва „Ўроқ ва болға“ олтин медали ҳамда Социалистик Меҳнат Қаҳрамони унвони билан тақдирланган .

Эшбек Саттаров раҳбарлик қилаётган „Янгиобод“ колхози (1957-йилдан — Колхозобод тумани) узоқ йиллар давомида юқори ишлаб чиқариш сур’атларини кўрсатиб келди. Етти йиллик (1959—1965) ва саккизинчи беш йиллик (1966—1970) якунларига кўра, раис иккита Меҳнат Қизил Байроқ ордени билан, 1973-йилда пахта етиштиришдаги муваффақияти учун — худди шу орден билан учинчи маротаба тағдирланди[2].

У 33 йил давомида иқтисодиётни бошқарган, қишлоқ хўжалиги ишлаб чиқаришини ривожлантиришга, колхоз иқтисодиётини мустаҳкамлашга, колхозчиларнинг турмуш шароитини яхшилашга катта ҳисса қўшган.

Меҳнаткашлар депутатлари Кагановичобод (1957-йилдан — Колхозобод) туман Кенгашига депутат этиб сайланган.

1974-йилда дам олиш учун нафақага чиқди. Колхозобод тумани (ҳозирги Тожикистон Хатлон вилояти Жалолиддин Балхий тумани) Нури-Вахш қишлоқ Совети ҳудудида яшаган. 1975-йил 22-июлда вафот этган[2].

Мукофотлари

Ленин ордени (17.01.1957);

Меҳнат Қизил Байроқ ордени (30.04.1966; 08.04.1971; 12.10.1973);

„Ҳурмат белгиси“ ордени (23.10.1954);

„Меҳнат жасорати учун“ (17.12.1949);

Тожикистон ССР Олий Кенгаши Президиумининг Фахрий ёрлиқлари;

Тожикистон ССР халқ таълимида хизмат кўрсатган ходим (1960-йил);

Тожикистон ССР соғлиқни сақлаш аълочиси (1961-йил).

Манбалар

  1. ↑ „Эшбек Саттаров биографияси“.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Тожик Совет Энсиклопедияси. — Т.7. — Душанбе, 1987. (тожик)