Eteokl
Этеокл (қадимги юнонча: Ἐτεοκλῆς) — қадимги юнон мифологиясида — Фив шоҳи[1]. „Илиада“[2] ва Софоклнинг „Антигона“ трагедиясида тилга олинган.
|
| |
| қадимги юнонча. Ἐτεοκλῆς | |
|---|---|
| Жинс | эркак |
| Отаси | Эдип |
| Онаси | Иокаста |
| Ака ва сингиллари | Антигона, Полиник, Исмена |
| Болалари | Лоадамант |

Этеокл (сўзма-сўз „Гореслав“) — Фива қироли Эдип ва Ёкастанинг (ёки Эвригания) тўнғич (ёки кичик[3]) ўғли, Антигона, Исмене ва Полиникеларнинг укаси. Эдип ўзининг туғилиши ва онаси билан турмуш қурганлиги ҳақидаги ҳақиқатни билиб олгач, у ўғилларини лаънатлади ва сургунга жўнади.
Этеокл ва Полиниклар бир йил давомида навбатма-навбат ҳукмронлик қилишга келишиб олдилар, аммо йил охирида Этеокл ўз акасига[4] йўл беришдан бош тортди, бу эса „Фивга қарши этти“ ҳаракатига олиб келди. Ака-ука дуэлда бир-бирларини ўлдиришди.
Фивда Эдип болаларига куйдириладиган қурбонликлар қилинганда, олов ва тутун иккига бўлиниб, турли йўналишларда тарқалди[4][5][6][7].
Эсхилнинг „Етти Фибага қарши“ ва Эврипиднинг „Финикиялик“, Сенека „Финикиялик аёллар“ трагедиялари қаҳрамони, Сенеканинг „Финикиялик аёл“, Публия Папиния Стациянинг „Фиваида“ шеъри. Схолияга ко'ра Пиндар, Полидорнинг отаси, Гемоннинг бобоси, Акрагас Фероннинг аждоди. Кадмусдан Феронгача 27 авлод.
Микен матнларида э-те-wо-ке-ре-wе-и-жо номи қайд этилган - Этевоклевеиос). Микен тилидаги э-те-wа („содиқ, рост“) номлари бор.
Тахминан Хет матнларида Тавакалавас билан аниқланган.
Манбалар
- ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека. — ИИИ 5, 8; 6, 1; 7, 3.
- ↑ Гомер. Илиада. — ИВ, 386.
- ↑ Софокл. Эдип в Колоне. — 375.
- ↑ 4,0 4,1 Гай Юлий Гигин. Мифы. — 68.
- ↑ Павсаний. Описание Эллады. — ИХ 18, 3.
- ↑ Публий Овидий Назон. Ибис 35-36.
- ↑ Марк Анней Лукан. Фарсалия. — И 551.
Адабиётлар
Стаций, Публий Папиний. Фиваида. / Пер. Ю. А. Шичалина под ред. С. В. Шервинского, статья Ю. А. Шичалина, примеч. Е. Ф. Шичалиной. Отв. ред. М. Л. Гаспаров, С. В. Шервинский. (Серия «Литературные памятники»). М.: Наука, 1991. 352 стр. 10000 экз.