Эуген Бауманн (1846-йил 12-декабр – 1896-йил 3-ноябр) немис кимёгари. У биринчилардан бўлиб поливинилхлорид (ПВХ) ни яратган ва Cарл билан биргаликда Счоттен-Бауманн реаксиясини[1] кашф этган.

Эуген Бауманн
Таваллуди

1846-йил 12-декабр
Cаннстатт, Баден-Wüрттемберг,

Германия
Вафоти

1896-йил 3-ноябр
Фреибург, Баден-Wüрттемберг,

Германия
Фуқаролиги немис
Соҳаси органик кимё
Институтлар

Университй оф Тüбинген, Университй оф Страßбург, Университй оф Берлин,

Университй оф Фреибург
Таълими Университй оф Тüбинген
Машҳур ишлари Счоттен-Бауманн реаксияси
Турмуш ўртоғи Тҳереса Копп

Ҳаёти

Бауманн ҳозирги Штутгартнинг бир қисми бўлган Cаннстатт шаҳрида туғилган. Штутгартдаги гимназияга қатнагач, отасининг дорихонасида таҳсил олган. Штутгартдаги фаолияти давомида у Штутгарт университетида Ҳерманн фон Феҳлингнинг маърузаларида қатнашган.

Билимни ошириш учун у Лüбеcк ва Готҳенбургга бориб, у ердаги дорихоналарда ишлаган. Кейинчалик Тüбинген университетида фармация факултетида таҳсил олган. У биринчи имтиҳонини 1870-йилда топширилган ва 1872-йилда Фелих Ҳоппе-Сейлер билан ишлаш учун докторлик диссертациясини ёқлаган. Ҳоппе-Сейлер уни 1876-йилда Штрасбург университетига бирга ишлашга таклиф қилган. Ўша йили Эмил Ҳеинрич Ду Боис-Реймонд унга Берлиндаги Физиология институтининг кимё кафедраси мудири лавозимини таклиф қилган. 1882-йилда Бауманн ушбу институтда тиббиёт профессори бўлган ва кейинчалик Фрайбург университетида профессор лавозимини эгаллаган[2].

1895-йилда у Албречт Коссел билан Ҳоппе-Сейлернинг Зеицчрифт фüр Пҳйсиологисче Чемиэ компаниясини бошқариш топширилган.

1883-йилдан то вафотигача Бауманн кимёгар Ҳерманн Коппнинг қизи Тҳереса Коппга турмушга чиқди ва уларнинг беш фарзанди бор эди. У 49 ёшида юрак муаммоси туфайли вафот этган.

Ихтироси

Сийдик таркибидаги олтингугурт органификаторлари унинг физиологик кимёдаги бошланғич ишларидан бири бўлган[3]. У сийдикдаги ароматик бирикмаларнинг манбаи тирозин каби ароматик аминокислоталар эканлигини аниқлаган. Кейинчалик бу моддалар бошқа олимлар томонидан, масалан, беҳушлик учун ишлатилган. У ҳамкасблари билан биргаликда тироксин қалқонсимон безнинг фаол моддаси эканлигини исботлай олган[2].

Манбалар