Эвелйн Бридгет Патриcиа Wард-Тҳомас (1926-йил 3-июлда туғилган – 2018-йил 25-сентябрда вафот этган) – Эвелйн Антҳонй тахаллуси билан ижод қилган машҳур инглиз ёзувчиси. Лондоннинг Ламбетҳ шаҳрида туғилган. Антҳонй жуда сермаҳсул ёзувчилик фаолиятига эга бўлиб,1971-йилда ёзилган „Тҳе Тамаринд Сеэд“ романи камида 19 тилга таржима қилинган. 1974-йилда ушбу роман асосида филм ҳам суратга олинган. Филмда Жулиэ Андреwс Жудит Фарроу ролини гавдалантирган.

Эвелйн Антҳонй
Файл:Эвелйн Антҳонй (Эвелйн Бридгет Патриcиа Wард-Тҳомас (нéэ Степҳенс)).жпг
Эвелйн, 1986-йил
Таваллуди
Эвелйн Бридгет Патриcиа Степҳенс

3-июл 1926-йил
Ламбетҳ, Лондон, Буюк Британия
Вафоти 25-сентябр 2018-йил(2018-09-25)
(92 ёшда)
Ҳорҳам Ҳалл, Эссех, Буюк Британия
Тахаллуси Эвелйн Антҳонй
Турмуш ўртоғи
Мичаэл Wард-Тҳомас
(турм. 1955; ваф. 2004)
Болалари 6 нафар

Ёшлик даври ва таълими

Эвелйн Бридгет Патриcиа Степҳенс 1926-йил 3-июлда Лондоннинг Ламбетҳ шаҳрида туғилган. Отаси Ҳенрй Чристиан Степҳенс Қироллик денгиз флоти кўнгиллилар қўриқхонасининг лейтенанти эди. Онасининг исми Элизабетҳ Степҳенс бўлган[1][2]. Эвелйннинг Пҳйллис исмли катта опаси ҳам бор эди[3]. Бобоси Ҳенрй Степҳенс ўчмайдиган сиёҳ ихтиро қилган ва шу орқали бойиб кетган. Натижада, Антҳонйнинг оиласига катта миқдордаги бойлик мерос қолган[4]. Бундан ташқари, Антҳонйнинг отаси гумбазли тренажёр ихтиро қилган, бу эса ҳарбийларга жанг олдидан машқ қилишни осонлаштирган[3][5].

Антҳонй болалигиданоқ китоб мутоаласига қизиққан ва ўн ёшидан бошлаб Роэҳамптондаги Cонвент оф тҳе Саcред Ҳеарт мактабида таҳсил олган[4][3]. Иккинчи жаҳон уруши пайтида Ғарбий мамлакатга эвакуация қилинган[6]. Ота-онаси Эвелйн 12 ёшга тўлганида ажрашган. Ажримдан сўнг отасини соғлиғи ёмонлашган. Антҳонйнинг отаси билан муносабати яхши бўлганлиги сабабли 2 йил давомида отасига ғамхўрлик қилган[4].

Фаолияти

Антҳонй ўзининг ёзувчилик фаолиятини ўн етти ёшида аёллар журналларида қисқа ҳикоялар нашр этиш билан бошлаган[4]. У Эвелйн Антҳонй тахаллуси остида ижод қилган. Эвелйн гендер тенглиги, Антҳонй эса йўқолган нарсаларнинг ҳомийси падуалик Авлиё Антҳонй номидан олинган[4]. Унинг илк романлари, асосан, тарихий жанрда ёзилган. 1953-йилда „Ребел Принcесс“ асари нашр қилинган. Ушбу роман Романов трилогиясининг биринчи қисми бўлиб, Буюк Екатерина ИИ Алексеевнага бағишлаган. Шунингдек, ёзувчининг „Анне Болейн“ (1957), „Виcториа анд Алберт“ (1958) ва „Анне оф Аустриа“ (1968) китоблари нашр этилган[4][3]. Унинг „Фар Флй Тҳе Эаглес“ (1955) ва „Валентина“ (1966) асарлари Наполеоннинг Россияга бостириб кириши пайтида ёзилган.

1969-йилда „Тҳе Легенд“ асарини чоп этганидан сўнг, Антҳонй жосуслик мавзусидаги романларга эътибор қарата бошлаган. Ёзувчи ўша вақтларда бундай жанрда ижод қилган кам сонли аёл ижодкорлардан эди[3][7]. „Тҳе Рендезвоус“ (1967) ва „Тҳе Поэлленберг Инҳеританcе“ (1972) романларини ёзишда Антҳонйни разведка зобитларидан бири Десмонд Бристоу илҳомлантирган[8].

Эвелйн Антҳонйнинг сўнгги романи „Минд Гамес“ (2005) асари бўлган[3]. Ёзувчи асарлари энг кўп сотилган муаллифлардан бири бўлган ва унинг китоблари камида ўн тўққиз тилга таржима қилинган[3]. Антҳонйнинг энг машҳур романи "Тҳе Тамаринд Сеэд" (1971) бўлиб, 1974-йилда ушбу асар асосида филм суратга олинган. Унда Жулиэ Андреwс Британия Ички ишлар вазирлиги ходими Жудитҳ Фарроw ролини, Омар Шариф Совет ҳаво атташеси Феодор ролини ижро этган[9]. Унинг иккита романи – „Анне Анне Болейн“ (1956) ва „Виcториа“ (1957) – Америка Қўшма Штатларининг Литерарй Гуилд мукофотига сазовор бўлган. „Тҳе Оccупйинг Поwер“ асари эса 1973-йилда „Ёркшире Пост“ мукофоти билан тақдирланган[10].

Эвелйн Антҳонй Тҳе Дорчестерда Cонсолидатед Африcан Селеcтион Труст компаниясининг ижрочи директори Мичаэл Wард-Тҳомас билан учрашган ва улар бир-бирларини ёқтириб қолишган. Бир неча ойдан сўнг, 1955-йилнинг 16-апрелида улар турмуш қуришган[4][3][10]. 1957–1965-йиллар оралиғида эр-хотин тўрт ўғил ва икки қиз фарзандли бўлишган.

Антҳонй қуролли кучлар аъзолари ва уларнинг оила аъзолари билан биргаликда хайрия ишларида қатнашган[3]. У 1994-йилда Эссехдагиг биринчи аёл олий шерифга айланган[4][3]. Кейинги йили ёзувчининг қизи Киттй героинни ҳаддан ташқари ортиқ дозада қабул қилгани туфайли вафот этган. Бу Эвелйнга қаттиқ таъсир қилган, натижада етти йил давомида ижод қилмаган[4]. 2004-йилда унинг эри инсултдан вафот этган[4]. Эвелйн Бридгет Патриcиа Wард-Тҳомас 2018-йил 25-сентябр куни Ҳорҳам Ҳаллда 92 ёшида юрак етишмовчилигидан вафот этган[4][3].

Асарлари

Қуйидаги асарлар ёзувчининг тарихий романлари ҳамда триллерларини ўз ичига олади:

  • Ребел Принcесс (Кейинчалик Империал Ҳигҳнесс деб номланган) (1953)
  • Cурсе Нот тҳе Кинг (1954)
  • Фар Флй Тҳе Эаглес (1955)
  • Анне Болейн (1957)
  • Виcториа анд Алберт (1958)
  • Элизабетҳ ака Алл тҳе Қуээнъс Мен (Тҳомас Й. Cроwелл, 1960)
  • Чарлес тҳе Кинг (Доубледай, 1961)
  • Cландара (Ҳурст & Блаcкетт, 1963)
  • Тҳе Френч Бриде (1964)
  • Тҳе Ҳеиресс (Ҳурст & Блаcкетт, 1964)
  • Валентина (Ҳурст & Блаcкетт, 1966)
  • Тҳе Рендезвоус (1967)
  • Анне оф Аустриа (Ҳурст & Блаcкетт, 1968)
  • Тҳе Легенд (1969)
  • Тҳе Ассассин (Ҳутчинсон, 1970)
  • Тҳе Тамаринд Сеэд (Ҳутчинсон, 1971)
  • Тҳе Поэлленберг Инҳеританcе (Ҳутчинсон, 1972)
  • Тҳе Оccупйинг Поwер ака Странгер ат тҳе Гатес (Ҳутчинсон, 1973)
  • Тҳе Маласпига Эхит ёки Миссион то Маласпига (Ҳутчинсон, 1974)
  • Тҳе Персиан Рансом (Ҳутчинсон, 1975)
  • Тҳе Силвер Фалcон (Ҳутчинсон, 1977)
  • Тҳе Ретурн (Ҳутчинсон, 1978)
  • Тҳе Граве оф Трутҳ (Ҳутчинсон, 1979)
  • Тҳе Дефеcтор (Ҳутчинсон, 1980)
  • Тҳе Авенуэ оф тҳе Деад (Ҳутчинсон; Cоwрад МcCанн, 1981)
  • Албатросс (Ҳутчинсон, 1982)
  • Тҳе Cомпанй оф Саинц (Ҳутчинсон, 1983)
  • Воиcес он тҳе Wинд (Ҳутчинсон, 1985)
  • Но Энемй Бут Тиме (Ҳутчинсон, 1987)
  • Тҳе Ҳоусе оф Вандекар (Ҳутчинсон, 1988)
  • Тҳе Сcарлет Тҳреад (Ҳутчинсон, 1989)
  • Тҳе Релиc (1991)
  • Тҳе Долл’с Ҳоусе (Бантам, 1992)
  • Эхпосуре (1994)
  • Тҳе Ҳеиресс (1994)
  • Блоодстонес (Бантам, 1994)
  • Тҳе Легаcй (Бантам, 1997)
  • А Дубиоус Легаcй (2002)
  • Cодеwорд Жанус (2002)
  • Слеэпинг wитҳ тҳе Энемй (2003)
  • Бетраял (2004)
  • Но Ресистанcе (2004)
  • Минд Гамес (2005)
  • Тҳе Дефеcтор (2015)
  • Тҳе Авенуэ оф тҳе Деад (2015)
  • Тҳе Cомпанй оф тҳе Саинц (2015)
  • Ребел Принcе (2015)

Манбалар

  1. ↑ Кеан. „Эвелйн Антҳонй обитуарй“. Тҳе Гуардиан (2018-йил 10-октябр). Қаралди: 2018-йил 24-октябр.
  2. ↑ Бакер. „Антҳонй, Эвелйн (1926–2018), новелист“ (эн). Охфорд Диcтионарй оф Натионал Биограпҳй (2022). ДОИ:10.1093/однб/9780198614128.013.90000380400. Қаралди: 2022-йил 16-декабр.
  3. ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 Бакер. „Антҳонй, Эвелйн (1926–2018), новелист“ (эн). Охфорд Диcтионарй оф Натионал Биограпҳй (2022). ДОИ:10.1093/однб/9780198614128.013.90000380400. Қаралди: 2022-йил 16-декабр. Манба хатоси: Инвалид <реф> таг; наме ":1" дефинед мултипле тимес wитҳ дифферент cонтент
  4. ↑ 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 Кеан. „Эвелйн Антҳонй обитуарй“. Тҳе Гуардиан (2018-йил 10-октябр). Қаралди: 2018-йил 24-октябр.
  5. ↑ Сандомир, Ричард. „Эвелйн Антҳонй, Wритер оф Спй Тҳриллерс, Диэс ат 92“ (эн-УС). Тҳе Неw Ёрк Тимес (2018-йил 19-октябр). Қаралди: 2022-йил 17-декабр.
  6. ↑ Ҳаес. „Эвелйн Антҳонй“. www.мйстерйпеопле.cо.ук. 2014-йил 20-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 29-феврал.
  7. ↑ Сандомир, Ричард. „Эвелйн Антҳонй, Wритер оф Спй Тҳриллерс, Диэс ат 92“ (эн-УС). Тҳе Неw Ёрк Тимес (2018-йил 19-октябр). Қаралди: 2022-йил 17-декабр.
  8. ↑ „Эвелйн Антҳонй обитуарй: Эссех'с фирст фемале Ҳигҳ Шерифф ин 700 еарс“ (эн). Тҳе Ириш Тимес. Қаралди: 2022-йил 17-декабр.
  9. ↑ Cанбй, Винcент. „Сcреэн: 'Тҳе Тамаринд Сеэд' Арривес:Тҳе Cаст“ (эн-УС). Тҳе Неw Ёрк Тимес (1974-йил 12-июл). Қаралди: 2022-йил 16-декабр.
  10. ↑ 10,0 10,1 „Эвелйн Антҳонй обитуарй: Эссех'с фирст фемале Ҳигҳ Шерифф ин 700 еарс“ (эн). Тҳе Ириш Тимес. Қаралди: 2022-йил 17-декабр.