Эвсей Григоревич Либерман (1897-йил 2-октябр, Славута, Заславский тумани, Волин губернаторлиги, Россия империяси — 1981-йил 11-ноябр, Харков, Украина ССР, СССР) — совет иқтисодчиси. 1965-йилдаги иқтисодий ислоҳотлар консепсиясини ишлаб чиқишда иштирок этган.

Эвсей Григорович Либерман
Таваллуди 2-октябр 1897-йил
Славута, Волин губернияси, Россия Империяси
Вафоти 11-ноябр 1981-йил(1981-11-11)
(84 ёшда)
Харков, Украина ССР

Биографияси

Эвсей Либерман Волин губерниясининг Заславский уездидаги Славуцк волостидаги Славут шаҳрида ўрмон хўжалиги хизматчиси оиласида туғилган. Гимназияни (1915) ва 1920-йилда Киев университетининг ҳуқуқ факултетини имтиёзли диплом билан тамомлаган.

1920-1923-йилларда Украина ССР совет давлат муассасаларида хизматчи бўлиб ишлаган.

1923-йилда у ЎЗССР Ишчи-деҳқон инспексияси Халқ комиссарлиги Меҳнат институтининг амалиётчиси сифатида ўқишни давом эттирди (Харков шаҳри), ишлаб чиқаришни ҳисобга олиш ва таҳлил қилиш лабораториясига раҳбарлик қилди, „Ўроқ ва болға“ машинасозлик заводида (Харков шаҳри) мамлакатдаги биринчи машина ҳисоб стансиясини яратди. Харков халқ хўжалиги институтида, 1930-йилдан Харков муҳандислик-иқтисодиёт институтида дарс берган, машинасозлик саноатини ташкил этиш ва режалаштириш кафедрасини бошқарган. 1930-1933-йилларда ХИЭИнинг машинасозлик факултетини тамомлаган.

1938-йил 17-апрелда жосуслик ва терроризм бўйича сохта айблов билан ҳибсга олинган. Иш ёпиқ суд мажлисида айблов ва ҳимоя тарафларининг иштирокисиз ва гувоҳлар чақирилмасдан кўриб чиқилди. 1939-йил 21-апрелда Либерман 15 йилга ИТЛга ҳукм қилинди, у ўзига қўйилган айбловларни тан олмади. Суддан кейин ярим йил Харков турмасида ётди. 1939-йил охирида у реабилитация қилинган[1].

1947-1950-йилларда иқтисодчи олимлар жамоасига раҳбарлик қилиб, Харков ва Харков вилояти машинасозлик корхоналарини қамраб олган кенг кўламли тадқиқотлар дастурини амалга оширди, Харков муҳандислик-иқтисодиёт институти қошида Харков халқ хўжалиги кенгашининг иқтисодиёт ва машинасозлик ишлаб чиқаришини режалаштириш илмий-тадқиқот лабораториясини ташкил этди.

Оиласи

Рафиқаси пианиночи ва мусиқа ўқитувчиси Регина Самойловна Горовиц, пианиночи Владимир Горовицнинг синглиси бўлган.

Ҳаётидаги муҳим сана ва воқеалар

1897-йил 2-октябрда — Волин губернаторлигининг Славут шаҳрида туғилган.

1915-йил — Киевдаги гимназияни имтиёзли диплом билан тамомлаган.

1921-1923-йилларда — Украина ССР Ишчи-деҳқон инспексияси Халқ комиссарлиги ходими.

1923-1929-йилларда — Украина ССР Ишчи-деҳқон инспексияси Халқ комиссарлиги Меҳнат институтининг амалиётчиси, ишлаб чиқаришни ҳисобга олиш ва таҳлил қилиш лабораторияси мудири.

1924, 1926 — Германияда илмий сафарда бўлган.

1930-1941-йилларда — Харков муҳандислик-иқтисодиёт институти иқтисодиёт ва машинасозлик ишлаб чиқаришини ташкил этиш кафедраси мудири.

1938-1939-йиллар — НКВД органлари томонидан жосуслик ва терроризмда сохта айбловлар билан ҳибсга олинган, тергов остида бўлган.

1940-йил — иқтисод фанлари номзоди диссертациясини ёқлаган. 1941-1943-йилларда — Қирғизистон ССР Молия вазирлиги ходими.

1944-1946-йилларда — илмий-тадқиқот молия институти (Москва) илмий ходими.

1947-1962-йилларда Харков муҳандислик-иқтисодиёт институти иқтисодиёт ва машинасозлик ишлаб чиқаришини ташкил этиш кафедраси мудири.

1956 — иқтисод фанлари доктори (диссертация мавзуси „Социалистик корхоналар рентабеллигини ошириш йўллари“).

1962-йил 9-сентябр — „Правда“ газетасида „Режа, фойда, мукофот“ мақоласи билан чиқди.

1962-1981-йилларда — А. М. Горкий номидаги Харков давлат университетининг статистика ва ҳисоб кафедраси профессори.

1970-йил — „Ижтимоий ишлаб чиқариш самарадорлигининг иқтисодий усуллари“ асарини нашр этади.

1981, 11-ноябр — Харковда юрак хуружи оқибатида вафот этди.

Манбалар

  1. ↑ Михайличенко Д. „Дело“ Е. Г. Либермана: 1938—1939 гг. // Гілея: науковий вісник. — 2013. — № 75. — С. 88-90.