Avtomatik translit va nom yoʻnaltirishi: Dushan Fayziy
Oʻzbekiston Milliy Ensiklopediyasi (OʻZME) loyihasidan 100% asl holatida import qilindi.
#YOʻNALTIRISH [[Dushan Fayziy]]
'''Dushan Fayziy''' (1927-yil, 2-may, [[Qiziltepa tumani]]) – [[shoir]] va [[dramaturg]]. [[Oʻzbekiston]]da xizmat koʻrsatgan sanʼat arbobi (1977). [[Ikkinchi jahon urushi]] qatnashchisi. [[Samarqand universiteti]]ning filologiya fakultetini tugatgan (1952). [[Oʻzbekiston Yozuvchilar uyushmasi]] [[Samarqand viloyati]] boʻlimi kotibi (1957—1972), Samarqand viloyati [[televideniye]] va [[radioeshittirish]] qoʻmitasi raisi (1972—77), [[Samarqand davlat universiteti|Samarqand Davlat Universiteti]] prorektori (1977— 1994), „Imom al-Buxoriy“ Xalqaro xayriya jamgʻarmasining raisi oʻrinbosari (1996-yildan). Ijodi Ikkinchi jahon urushi yillarida boshlangan. „Tugʻilgan kunim“ (1957), „Qalbim seniki“ (1961), „Navo“ (1965), „Yor xayoli“(1967), „Onaizor“ (1969), „Buyuklik“ (1970), „Samarqandnoma“ (1973), „Sevgilim“ (1980) va boshqalar sheʼriy toʻplamlar muallifi. „Zarafshon qizi“ (1961), „Birinchi uchrashuv“, „Kelin keldi“ (1964), „Qorasoch“ (1966), „Gʻazal va muhabbat“ (1968), „Oʻn yetti yoshlilar“ (1972) va boshqa sahna asarlarida xotin-qizlarning mehnat jasorati, yoshlar hayoti yoritilgan. Dushan Fayziyning „Doʻstlik qoʻshigʻi“ (1968), „Asrim monologi“ (1969), „Urgut qasidasi“ (1994), „Temurnoma“ (1996) dostonlari, „Imom al-Buxoriy“ (1998) sheʼriy romani bor. „Doʻstlik“ ordeni bilan mukofotlangan (1997)<ref>[[Oʻzbekiston milliy ensiklopediyasi|OʻzME]]. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil</ref>.
 
== Manbalar ==
* Tanlangan asarlar. T., 1976; Saylanma, 1-jild, Samarqand, 1997.
{{manbalar}}
 
{{OʻzME}}
{{no iwiki}}
 
{{DEFAULTSORT:Dushan, Fayziy}}
[[Turkum:Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan sanʼat arboblari]]
[[Turkum:Alifbo boʻyicha shoirlar]]
[[Turkum:Ikkinchi jahon urushi qatnashchilari]]
[[Turkum:1927-yilda tugʻilganlar]]
[[Turkum:Oʻzbekistonlik shoirlar]]
 
 
{{bio-stub}}

$2, $3 dagi (joriy) koʻrinishi

Dushan Fayziy (1927-yil, 2-may, Qiziltepa tumani) – shoir va dramaturg. Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan sanʼat arbobi (1977). Ikkinchi jahon urushi qatnashchisi. Samarqand universitetining filologiya fakultetini tugatgan (1952). Oʻzbekiston Yozuvchilar uyushmasi Samarqand viloyati boʻlimi kotibi (1957—1972), Samarqand viloyati televideniye va radioeshittirish qoʻmitasi raisi (1972—77), Samarqand Davlat Universiteti prorektori (1977— 1994), „Imom al-Buxoriy“ Xalqaro xayriya jamgʻarmasining raisi oʻrinbosari (1996-yildan). Ijodi Ikkinchi jahon urushi yillarida boshlangan. „Tugʻilgan kunim“ (1957), „Qalbim seniki“ (1961), „Navo“ (1965), „Yor xayoli“(1967), „Onaizor“ (1969), „Buyuklik“ (1970), „Samarqandnoma“ (1973), „Sevgilim“ (1980) va boshqalar sheʼriy toʻplamlar muallifi. „Zarafshon qizi“ (1961), „Birinchi uchrashuv“, „Kelin keldi“ (1964), „Qorasoch“ (1966), „Gʻazal va muhabbat“ (1968), „Oʻn yetti yoshlilar“ (1972) va boshqa sahna asarlarida xotin-qizlarning mehnat jasorati, yoshlar hayoti yoritilgan. Dushan Fayziyning „Doʻstlik qoʻshigʻi“ (1968), „Asrim monologi“ (1969), „Urgut qasidasi“ (1994), „Temurnoma“ (1996) dostonlari, „Imom al-Buxoriy“ (1998) sheʼriy romani bor. „Doʻstlik“ ordeni bilan mukofotlangan (1997)[1].

  • Tanlangan asarlar. T., 1976; Saylanma, 1-jild, Samarqand, 1997.
  1. ↑ OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil