Февда (қадимги юнонча: Θευδᾶς қадимги ивритча: תודה‬ Тодá „миннатдорчилик“; шунингдек, рус транскрипсиясида, Теуда, Теодард) — Рим ҳукмронлигига қарши курашган 400 нафар яҳудий қўзғолончиларидан иборат отряднинг раҳбари. У ўзини Масиҳ қилиб кўрсатди ва 44-йилда сувлар унинг олдида ажралиб кетишини даъво қилиб, оломонни Иорданга олиб боради (Нав. 3-га қаранг). Прокуратор Куспий Фад отлиқлари (милоддан аввалги 44-46) оломонни тарқатиб юборди ва Февданинг ўзи эса қўлга олинди ва боши кесилди (Жосепҳус Флавиус. Антиқуит. Жуд. ХХ.5:1; ср. Деян. 5:36)[1][2].

Бу ҳолат раввин Гамалиил томонидан апостолларни суд қилиш пайтида мисол сифатида келтирилган, у одамлар томонидан бошланган қўзғолон раҳбарнинг ўлимидан кейин муқаррар равишда тугайди, лекин Худо бошлаган ишга қаршилик кўрсатиш бефойда эканлигини айтган (Деян. 5:34-39)[3][4].

Манбалар

  1. ↑ Деян. 5:34—39
  2. ↑ Февда // Библейская энциклопедия архимандрита Никифора. — М., 1891—1892.
  3. ↑ Теуда // Еврейская энциклопедия Брокгауза и Ефрона. — СПб., 1908—1913.
  4. ↑ Теодард // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.

Ҳаволалар