Avtomatik translit va nom yoʻnaltirishi: Fiziokratizm
Oʻzbekcha Vikipediyadan (UzWiki) 100% asl holatida import qilindi.
#YOʻNALTIRISH [[Fiziokratizm]]
[[Fayl:Quesnay Portrait.jpg|thumb|right|[[François Quesnay]], 1758.]]
[[Fayl:Pierre Samuel du Pont de Nemours (1739-1817).jpg|thumb|right|[[Pierre Samuel du Pont de Nemours]]]]
 
'''Fiziokratizm''' — ({{lang-fr|Physiocratie}}; [[Yunon tili|yunoncha]]dan tarjima qilganda „[[hokimiyat]] tabiati“ maʼnosini beradi), 18-srdagi fransuz iqtisodchilari hamda klassik siyosiy iqtisod vakillaridir. Fiziokratlar maktabi Fransiyada [[feodalizm]]dan [[kapitalizm]]ga oʻtish davrida vujudga keldi.<ref>{{veb manbasi|title=physiocrat|url=http://www.oxforddictionaries.com/definition/english/physiocrat?q=physiocracy#physiocrat__5|work=Oxford Dictionaries|publisher=Oxford University Press|accessdate=27 October 2013|arxivsana=2014-07-04|arxivurl=https://web.archive.org/web/20140704162049/http://www.oxforddictionaries.com/definition/english/physiocrat?q=physiocracy#physiocrat__5}}</ref> Bu tasodifiy hol emas edi. Oʻsha davrda [[Fransiya]]da manufaktura ancha rivojlangan boʻlsada, ammo mamlakat hali ham agrar holatda edi. Aholining asosiy qismi qishloqlarda yashar, milliy boylikning 2/3 qismi shu sohada yuzaga keltirilar edi. Qishloq xoʻjaligi ahvolini yaxshilash tadbirlari fiziokratlar tadqiqotlarining asosini tashkil etadi. Ular [[qishloq xoʻjaligi]]ni iqtisodiyotning yagona unumli sohasi deb hisobladilar. Ularning fikricha, boylik faqat qishloq xoʻjaligida yaratiladi, [[sanoat]] va [[savdo]]da esa u qayta ishlanadi va qayta taqsimlanadi, xolos.
 
Ilk fizioktratlar maktabining asoschisi fransuz demokratisti [[François Quesnay]] (1694–1774) hisoblanadi.<ref name="Steiner 2003 p62">Steiner (2003), pp. 61–62</ref> Uning <nowiki>XVII</nowiki> asrda [[Parij]]ning kichik bir nashriyotida chop etilgan „Tableau économique“ (''Iqtisodiy jadvallar'') kitobi orqali ushbu fiziokrat maqomida atalgan birinchi insonlardan biri sanaladi.<ref name="Spiegel 1983 p.189">Henry William Spiegel (1983) ''The Growth of Economic Thought'', Revised and Expanded Edition, Duke University Press. pp. 189, 195–96</ref> Uning kitobida keltirilishcha xalq boyligining manbasi va [[mamlakat]] [[iqtisodiyot]]ini rivojlanishi bu aholining qishloqxoʻjalik mahsulotlarini ishlab chiqarishiga bogʻliq deb hisoblanilgan.
 
== Manbalar ==
{{Manbalar}}
== Havolalar ==
* [https://www.bbc.co.uk/programmes/b02x97k6 The Physiocrats] - In Our Time - BBC Radio 4, 2013
 
 
{{economy-stub}}

$2, $3 dagi (joriy) koʻrinishi

François Quesnay, 1758.
Pierre Samuel du Pont de Nemours

Fiziokratizm — (fransuzcha: Physiocratie; yunonchadan tarjima qilganda „hokimiyat tabiati“ maʼnosini beradi), 18-srdagi fransuz iqtisodchilari hamda klassik siyosiy iqtisod vakillaridir. Fiziokratlar maktabi Fransiyada feodalizmdan kapitalizmga oʻtish davrida vujudga keldi.[1] Bu tasodifiy hol emas edi. Oʻsha davrda Fransiyada manufaktura ancha rivojlangan boʻlsada, ammo mamlakat hali ham agrar holatda edi. Aholining asosiy qismi qishloqlarda yashar, milliy boylikning 2/3 qismi shu sohada yuzaga keltirilar edi. Qishloq xoʻjaligi ahvolini yaxshilash tadbirlari fiziokratlar tadqiqotlarining asosini tashkil etadi. Ular qishloq xoʻjaligini iqtisodiyotning yagona unumli sohasi deb hisobladilar. Ularning fikricha, boylik faqat qishloq xoʻjaligida yaratiladi, sanoat va savdoda esa u qayta ishlanadi va qayta taqsimlanadi, xolos.

Ilk fizioktratlar maktabining asoschisi fransuz demokratisti François Quesnay (1694–1774) hisoblanadi.[2] Uning XVII asrda Parijning kichik bir nashriyotida chop etilgan „Tableau économique“ (Iqtisodiy jadvallar) kitobi orqali ushbu fiziokrat maqomida atalgan birinchi insonlardan biri sanaladi.[3] Uning kitobida keltirilishcha xalq boyligining manbasi va mamlakat iqtisodiyotini rivojlanishi bu aholining qishloqxoʻjalik mahsulotlarini ishlab chiqarishiga bogʻliq deb hisoblanilgan.

  1. ↑ „physiocrat“. Oxford Dictionaries. Oxford University Press. 2014-yil 4-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 27-oktyabr.
  2. ↑ Steiner (2003), pp. 61–62
  3. ↑ Henry William Spiegel (1983) The Growth of Economic Thought, Revised and Expanded Edition, Duke University Press. pp. 189, 195–96