Фоно..., ...ФОН (юн. пҳоне — овоз, товуш) — ўзлашма қўшма сўзларнинг биринчи ёки иккинчи қисми; шундай сўзларнинг товушга, овозга алоқадорлигини билдиради (мас, фонограмма, фонотека; телефон, гидрофон, магнитофон).