Fransis Marrosh
Франсис бин Фатҳуллоҳ бин Насруллоҳ Маррош (арабча: فرنسيس بن فتح الله بن نصر الله مرّاش; 29-июн 1836, Ҳалаб — 1874, Ҳалаб) — суриялик мутафаккир-олим[1]. Унинг энг машҳур асарлари: „Ғобат ул-ҳаққ“ (1865), „Риҳлату Борис“ (1867), „Машҳад ул-аҳвол“ (1870), „Дурр ус-садаф фи ғароиб ис-судаф“ (1872), „Миръот ул-ҳасноъ“ (1872).
| Франсис бин Фатҳуллоҳ бин Насруллоҳ Маррош | |
|---|---|
 | |
| Асл исми | فرنسيس بن فتح الله بن نصر الله مرّاش |
| Таваллуди |
29-июн 1836 |
| Вафоти |
1874 Ҳалаб |
| Касби | шоир, ёзувчи, врач |
Манбалар
- ↑ Шарқ фалсафаси ва маданияти тарихи, Тошкент, 2018 — 284-бет. Қаралди: 2022-йил 12-апрел (2022-йил 11-декабрда асл нусхадан архивланган).
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |