Franz Joseph Aumann
Франз Жозепҳ Ауманн (24-феврал 1728-йил, Траисмауэр — 30-март 1797-йил, Санкт Флориан[1]) — австриялик бастакор.
Франз Жосепҳ Ауманн олмонча: Франз Жосеф Ауманн | |
|---|---|
| Таваллуди |
19-март 1728-йил |
| Вафоти |
30-март 1797-йил (69 ёшда) Санкт Флориан, Линз-Ланд, Юқори Австрия, Австрия |
| Жанрлар | Классик мусиқа |
| Касби | Бастакор |
| Фуқаролиги |
|
Биографияси
Франз Жозепҳ Ауманн мактаб ўқитувчиси ва органистнинг ўғли бўлиб, унга биринчи мусиқа дарсларини берган. Венадаги иезуит мактабини тамомлаган[1]. Худди шу Вена хорида Иоганн Мичаэл Ҳайдн ва Жоҳанн Георг Албречцбергер билан куйлаган. Кейинчалик унинг баъзи мусиқалари нотўғри Гйднга тегишли эди. Бироқ, унинг мактаб ўқитувчисининг дудуқланиши ва ёмон қўшиғини киноя қилган Мисса Профана кинояси бир вақтлар Wолфганг Амадеус Мозартга тегишли эди[2].
1753-йилда Августин монастирига кириб, умрининг қолган қисмини ўша ерда ўтказди. 1755-йилдан аббей хорининг регенти эди. 1757-йилда у руҳоний этиб тайинланди. Ауманн ҳаёти давомида мусиқачи сифатида катта шуҳрат қозонган ва кўплаб композициялари билан Австрия черков мусиқасига катта таъсир кўрсатган. Ўз ишида Венеция ва Неаполитан мактабларининг таъсирини маҳаллий австриялик элементлар билан бирлаштирди[3]. Антон Брукнерга кучли таъсир кўрсатди, Авлиё Флориан монастирида ўқиётганда, унинг асарларини кўчирган[1], которий во время обучения в монастире Святого Флориана копировал эго работи[3].
Ауманн, хусусан, 38 месса, 12 реквиэм, 29 забур, 25 магнификат, 22 таклиф, 10 литания, 8 респонсор, 7 веспер, 4 оратория, мотет яратган. Шунингдек, дунёвий мусиқа, жумладан 3 симфония, 2 қўшиқ, 25 серенада, дивертисемент, партита, канон ва қўшиқлар яратган[1].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Бертил ван Боэр. Ҳисториcал Диcтионарй оф Мусиc оф тҳе Cлассиcал Период. Ланҳам: Сcареcроw Пресс, 2012, с. 45. ИСБН 978-0-8108-7183-0.
- ↑ п. 772, Аберт, Спенcер; Эисен, Ҳерманн; Стеwарт, Cлифф (2007). Неw Ҳавен, Cоннеcтиcут, W. А. Мозарт, Яле Университй Пресс
- ↑ 3,0 3,1 Энcйклопедиа Музйcзна ПWМ. Т. 1. Cзęść биографиcзна аб. Кракów: Полскиэ Wйдаwниcтwо Музйcзне, 1979, с. 95. ИСБН 83-224-0113-2.