Фуко маятниги - Ернинг ўз ўқи атрофида айланишини тасдиқловчи тажрибани намойиш қиладиган қурилма. Фуко маятниги узун сим ёки ипга осилган оғир юк бўлиб, у ҳар қандай вертикал текисликда тебрана олиши керак. Агар Фуко маятнигини вертикалдан оғдириб, қўйиб юборилса, унга таъсир қилувчи оғирлик кучи ва ипнинг таранглик кучи ҳамма вақт маятникнинг тебраниш текислигида ётади ҳамда бу текисликни юлдузлар билан боғланган саноқ тизимига нисбатан бура олмайди. Ерда турган ва Ер билан бирга айланаёттан кузатувчи Фуко маятниги нинг тебраниш текислиги Ерга нисбатан унинг айланишига тескари юналишда секин бурилаётганини кўради. Худди шу ҳол Ернинг ўз ўқи атрофида айланишини исботлайди. Узунлиги 67 м бўлган биринчи Фуко маятнигини франсуз физиги Ж.Б.Л.Фуко 1851-йилда Париждаги Пантеон биносига ўрнатди. СанктПетербургдаги Исаак ибодатхонасига ўрнатилган Фуко маятнигининг уз. 98 м бўлган.