Г:

Г — ўзбек Кирилл алифбосининг тўртинчи ҳарфи. Яқин тил орқа, портловчи, жарангли ундош. Сўз боши (гул, гўзал), ўртаси (югур, эгар), охири (барг, тонг)да келади. Сўз охирида туб ўзбек сўзларида деярли учрамайди. Бошқа тиллардан ўзлашган сўзларда жарангсизлашади (педагог — педагок, булдог — булдок ва ҳоказо). 1995-йилда қабул қилинган ўзбек лотин алифбосида олтинчи ҳарф. Туркий халқлар, жумладан ўзбек халқи учун умумий бўлган ёзувларда бу ҳарф ўзига хос шаклга эгадир[1].

Яна қаранг

Г сўзини билдирувчи бир неча саҳифа топилди.
Ушбу саҳифага сизни олиб келган мақоладаги тегишли ишоратни бу ерга эмас, тўғри керакли мақолага йўналтиришингиз мумкин.

__ДИСАМБИГ__


Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил



cа:Г#Сигнифиcац де Г фи:Г#Г-киржаимен меркитйксиä ҳу:Г#Желентéсеи жа:Г#Г の意味 ла:Г#Аббревиатионес симпле:Г#Меанингс фор Г сл:Г#Помени св:Г#Бетйделсер