Галина Сйлвестровна Севрук (1929-йил 18-май, Самарқанд, Ўзбекистон ССР, СССР – 2022-йил 13-феврал, Киев, Украина) – совет ва украин рассоми, кулол-монументалист. Мозаикада ҳам, графикада ҳам ишлаган. Украинада хизмат кўрсатган рассом (2005).

Галина Севрук

Ҳақиқий исмиукраинча: Галина Сильвестрівна Севрук
Таваллуди 18-май 1929-йил
Самарқанд, Самарқанд округи, ЎзССР, СССР
Вафоти 13-феврал 2022-йил(2022-02-13)
(192 ёшда)
Киев, Украина
Миллати SSSR bayrogʻi СССР – Ukraina bayrogʻi Украина
Соҳаси ҳайкалтарош, кулол, рассом, тасвирий рассом, график рассом
Таълими Киэв давлат санъат институти

Ҳаёти

Галина Силвестровна Севрук 1929-йил 18-майда Самарқанд шаҳрида меъмор Силвестр Севрук ва унинг рафиқаси Ирина оиласида туғилган ва улар кейинчалик Украина ССРга кўчиб келган[1][2]. 1930-йилдан бошлаб у ишғол остида бўлган Харковда яшади ва 1944-йилда унинг оиласи Киевга кўчиб ўтди[3]. Т. Г. Шевченко номидаги Киев ўрта мактабини, 1959-йилда эса Киев рассомлик институтининг рассомлик факултетини тамомлаган[4].

Ижоди

Севрук ўзининг бадиий машғулотларини рассом Хрйҳорий Свитлицкийдан расм чизишдан бошлаган. Кейинчалик у бу йилларни илиқлик билан эслади ва бу тажриба унинг „ҳақиқий рассом“ бўлиш мажбуриятини шакллантирганини таъкидлади.

1947-йилдан 1949-йилгача Севрук Киевда жойлашган Шевченко рассомлик мактабида ўқиди ва у ерда Юрий Кянченко билан бирга ўқиди. 1952-йилда Киев давлат рассомлик институтига ўқишга кирди ва уни 1959-йилда тугатди. Кейинчалик Виктор Пузирков каби таниқли рассомларни ўз ичига олган Санъат институти факултетидан олган кўрсатмалари унинг шахсий бадиий интилишларига мос келмаслигини кузатди.

Севрук 1960-йилларда Бадиий жамғармада биноларнинг безакчиси бўлиб ишлаган. У ўз санъатига Украина санъати, тарихи, тили ва адабиёти элементларини киритиш туйғусини ривожлантирди. Лес Танюк томонидан асос солинган Киевдаги Ижодкор ёшлар клубига аъзо бўлди ва у ерда унинг ғояларини қўллаб-қувватловчи ҳамфикр рассомларни топди. 1964-йилда „Лилй“ деб номланган яна бир мозаикаси кўргазмага қўйилган. Ўша йили у кулолчилик билан шуғулланган, бу эса ўзининг таниқли асарларини яратишга ёрдам беради. У Одессадаги Чорне Море меҳмонхонаси ва Хмилник санаторийси каби муассасаларга ўрнатиш учун монументал сопол санъат асарларини яратди.

Севрук 1968-йилда қатағон қилинганларни ҳимоя қилиш учун „Норозилик мактуби 139“ ни имзолагани учун Украина Рассомлар уюшмасидан чиқариб юборилди ва кейинчалик Украина Рассомлар уюшмасига қайта тикланди.

Галина Севрук 2022-йил 13-февралда Киевда вафот этди.

Манбалар

  1. ↑ „Севрук, Ҳалйна“, Энcйcлопедиа оф Украине. Университй оф Торонто Пресс, 1984 — 604-бет. 
  2. ↑ Москаленко, Свитлана „А униқуэ фигуре ин Украиниан cултуре!“. Софія Київська (2021-йил 3-март). 2022-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 18-март.
  3. ↑ „Севрук Ҳалйна“. Украиниан Уноффиcиал. Қаралди: 2021-йил 28-феврал.
  4. ↑ Музей українского народного декоративного мистества (Wайбаcк Мачине сайтида 2022-02-18 санасида архивланган) (укр.)