Ганна Иванивна Борисоглибска (украинча: Га́нна Іва́нівна Борисоглі́бська; 1868–1939) – украиналик актриса ва Украина ССР халқ артисти (1936).

Ганна Борисоглибска
Таваллуди 1868
Вафоти 29-сентябр 1939-йил
Киев, СССР
Касби актриса
Мукофотлари Украина ССР халқ артисти

Биографияси

Ганна Борисоглебска 1868-йилда Витебск губернаторлигининг Себеж шаҳрида (ҳозирги Псков) туғилган[1]. Борисоглебска болалигини Харков губернаторлигидаги Изюм шаҳрида ўтказган ва Харковдаги хайрия жамияти мактабида таълим олган. 1886-йилда Харков университетида ўқитувчиликка имтиҳон топширган ва ўша йили Изюм уезддаги Новоселовка қишлоғида дарс беришни бошлаган[2][3].

Борисоглебска 1939-йил 29-сентябрда Киевда вафот этган[1]. Киевдаги Байкове қабристонига дафн этилган ва унинг қабри Украина театр актёрлари уюшмаси томонидан муҳофаза қилинади.

Фаолияти

Болалигидан Борислебска театрга қизиқиш билдирган. 1888-йилда Марко Кропйвницкий таклифи билан профессионал саҳнага чиққан[3]. 1902-йилгача Кропивницкий труппасида[1], кейин тўрт йил Панас Саксаханский ва Иван Карпенко-Карий труппасида ишлаган. 1906–1907-йилларда Шепкин ва Колесниченко труппалари билан гастролларда бўлган. 1907-йилдан 1917-йилгача Киевдаги Николай Садовский бошчилигидаги стационар театрда ишлаган.

Театрда ёрқин саҳна қаҳрамонларининг бой галереясини яратган: Риндичка, Текля, Гапка, Варвара (Кропивницкийнинг „На оглядині“, „Доки сонсе зійде, очі роса“, „Зайдиголова“, „Чмир“), Секлета, Вустя (Старицкийнинг „За двома зайсями“, „Ой Грицю, не ходи…“), Ханна (Карпенко-Карийнинг „Талановитий“), Она (Карпенко-Карийнинг „Суэта“ ва Леся Украинканинг „Лісова пісня“), Стеха (Шевченконинг „Назар Стодоля“), Шкандибиха („Лимеривна“ Панас Мирний), Мазайлиха (Микола Кулишнинг „Мина Мазайло“)[4].

1919-йилда Борисоглебска Т. Г. Шевченко номидаги Биринчи Давлат Украина драма театрининг (ҳозирги Днепр шаҳрида – Тарас Шевченко номидаги Днепр академик Украина мусиқа ва драма театри) асосчиларидан бири[4]. 1920-йилдан 1925-йилгача Ғарбий Украинада бўлиб, бу ерда турли театр труппалари, айниқса Орел-Степняк билан бирга чиқишлар қилган[5].

1925-йилдан умрининг охиригача Киевдаги Иван Франко театрида ишлаган[4][1]. Бу ерда Орина (Кулишнинг „97“), Клара (Афанасевнинг „Страх“), Марфа, Варвара (Корнийчукнинг „Істина“, „Богдан Хмелницкий“) каби спектаклларда персонажлар яратган[4].

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Веселовська, Г. І.. Борисоглібська Ганна Іванівна (Украиниан). Інститут енциклопедичних досліджень НАН України. ИСБН 978-966-02-2074-4. Веселовска, Г. І. Борисоглібска Ганна Іванівна (ин Украиниан). Вол. 3. Інститут энсиклопедичних досліджен НАН України. ИСБН 978-966-02-2074-4.
  2. ↑ „Анна Борисоглебская: свекровь и мать“ (ру). ЗН.уа. Қаралди: 2017-йил 28-октябр.
  3. ↑ 3,0 3,1 „Народна "баба"“ (ук). дай.кйив.уа. Қаралди: 2024-йил 24-март."Народна „баба“". дай.кйив.уа (ин Украиниан). Ретриэвед 2024-03-24.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Ганна Борисоглибска ин тҳе Греат Совиэт Энcйcлопедиа, 1969–1978 (Руссиан)
  5. ↑ М.Йосипенко (1941). "Г.І.Борисоглібська". Театр (3): 21–22. ҳттпс://элиб.нлу.орг.уа/мобиле/#/виэw/2129.