Oʻzbekcha Vikipediyadan (UzWiki) 100% asl holatida import qilindi.
Oʻzbekcha Vikipediyadan (UzWiki) 100% asl holatida import qilindi.

$2, $3 dagi (joriy) koʻrinishi

Matematik fizikada klassik Gaudin modeli sifatida ham tanilgan Garnier integrallash tizimi 1919 yilda Rene Garnier tomonidan Schlesinger tenglamalarining „ Painlevé soddalashtirishi“ yoki „avtonom chegarasi“ ni olish orqali kashf etilgan klassik mexanik tizimdir[1] [2]. Bu Mishel Gaudin tufayli Knijnik-Zamolodchikov tenglamalarining klassik analogidir. Klassik Gaudin modellari integratsiyalashgan tizim integralidir[3].

Ular, shuningdek, Xitchin integrallanuvchi tizimlarining oʻziga xos holati boʻlib, nazariya aniqlangan algebraik egri Rieman sferasi boʻlib, tizim toʻliq tarvaqaylab ketgan.

Shlesinger tenglamalarining chegarasi sifatida

[tahrir | manbasini tahrirlash]

Shlesinger tenglamalari differensial tenglamalar tizimidir n+2{\displaystyle n + 2} matritsa qiymatli funksiyalar Ai:Cn+2→Mat(m,C){\displaystyle A_i:\mathbb{C}^{n+2} \rightarrow \mathrm{Mat}(m, \mathbb{C})}, tomonidan berilgan:

∂Ai∂λj=[Ai,Aj]λi−λjj≠i{\displaystyle \frac{\partial A_i}{\partial \lambda_j} = \frac{[A_i,A_j]}{\lambda_i-\lambda_j} \qquad \qquad j\neq i}

∑j∂Ai∂λj=0.{\displaystyle \sum_j \frac{\partial A_i}{\partial \lambda_j} = 0.}

„Avtonom chegara“ ni almashtirish orqali beriladi λi{\displaystyle \lambda_i} konstantalar orqali maxrajdagi bogʻliqlik αi{\displaystyle \alpha_i} bilan αn+1=0,αn+2=1{\displaystyle \alpha_{n+1} = 0, \alpha_{n+2} = 1} :

∂Ai∂λj=[Ai,Aj]αi−αjj≠i{\displaystyle \frac{\partial A_i}{\partial \lambda_j} = \frac{[A_i,A_j]}{\alpha_i-\alpha_j} \qquad \qquad j\neq i}∑j∂Ai∂λj=0.{\displaystyle \sum_j \frac{\partial A_i}{\partial \lambda_j} = 0.}Bu Garnier tomonidan dastlab ishlab chiqarilgan shakldagi Garnier tizimi .

Gaudinning klassik modeli sifatida

[tahrir | manbasini tahrirlash]

Garnier tizimining klassik mexanik tizim sifatida formulasi mavjud, klassik Gaudin modeli, u kvant Gaudin modeliga kvantlanadi va harakat tenglamalari Garnier tizimiga ekvivalentdir. Ushbu boʻlim ushbu formulani tavsiflaydi.

Har qanday klassik tizimga kelsak, Gaudin modeli Puasson manifoldi tomonidan belgilanadi M{\displaystyle M} faza fazosi deb ataladi va manifoldda silliq funksiya Gamiltonian deb ataladi.

Mayli g{\displaystyle \mathfrak{g}} kvadratik Li algebrasi, yaʼni degenerativ boʻlmagan oʻzgarmas ikki chiziqli shaklga ega Li algebrasi boʻlsin. κ{\displaystyle \kappa} . Agar g{\displaystyle \mathfrak{g}} murakkab va sodda, bu Killing shakli sifatida qabul qilinishi mumkin.

Ikkilik, belgilangan g*{\displaystyle \mathfrak{g}^*}, Kirillov-Kostant qavs orqali chiziqli Puasson tuzilishiga aylantirilishi mumkin.

Faza maydoni M{\displaystyle M} Gaudin klassik modelining Dekart mahsuloti hisoblanadi N{\displaystyle N} nusxalari g*{\displaystyle \mathfrak{g}^*} uchun N{\displaystyle N} musbat butun son.

Ushbu nusxalarning har biri bilan bogʻliq bir nuqta C{\displaystyle \mathbb{C}}, belgilangan λ1,⋯,λN{\displaystyle \lambda_1, \cdots, \lambda_N}, va sahifalar deb ataladi.

Laks matritsasi

[tahrir | manbasini tahrirlash]

Li algebrasining asosini aniqlash {Ia}{\displaystyle \{I^a\}} tuzilish konstantalari bilan fcab{\displaystyle f^{ab}_c}, funktsiyalari mavjud X(r)a{\displaystyle X^a_{(r)}} bilan r=1,⋯,N{\displaystyle r = 1, \cdots, N} Puasson qavsni qanoatlantiruvchi faza fazosida

{X(r)a,X(s)b}=δrsfcabX(r)c.{\displaystyle \{X^a_{(r)}, X^b_{(s)}\} = \delta_{rs}f^{ab}_c X^c_{(r)}.}

Ular oʻz navbatida aniqlash uchun ishlatiladi g{\displaystyle \mathfrak{g}} -qiymatli funksiyalar

X(r)=κabIa⊗X(r)b{\displaystyle X^{(r)} = \kappa_{ab}I^a \otimes X^b_{(r)}}

bilvosita yigʻindisi bilan.

Keyinchalik, ular Lax matritsasini aniqlash uchun ishlatiladi, bu ham a g{\displaystyle \mathfrak{g}} fazalar boʻshligʻidagi qiymatli funksiya, qoʻshimcha ravishda meromorfik ravishda spektral λ{\displaystyle \lambda} parametrga bogʻliq,

L(λ)=∑r=1NX(r)λ−λr+Ω,{\displaystyle \mathcal{L}(\lambda) = \sum_{r = 1}^N \frac{X^{(r)}}{\lambda - \lambda_r} + \Omega,}

va Ω{\displaystyle \Omega} ning doimiy elementidir g{\displaystyle \mathfrak{g}}, degan maʼnoda Puasson barcha funksiyalari bilan harakat qiladi (yoʻqolib borayotgan Puasson qavsga ega).

(kvadrat) Gamiltonian

[tahrir | manbasini tahrirlash]

(kvadrat) Gamiltonian

H(λ)=12κ(L(λ),L(λ)){\displaystyle \mathcal{H}(\lambda) = \frac{1}{2}\kappa(\mathcal{L}(\lambda), \mathcal{L}(\lambda))}

bu haqiqatan ham faza fazosining funksiyasi boʻlib, u qoʻshimcha ravishda spektral parametrga bogʻliq λ{\displaystyle \lambda} . Buni shunday yozish mumkin:

H(λ)=Δ∞+∑r=1N(Δr(λ−λr)2+Hrλ−λr),{\displaystyle \mathcal{H}(\lambda) = \Delta_\infty + \sum_{r = 1}^N\left( \frac{\Delta_r}{(\lambda - \lambda_r)^2} + \frac{\mathcal{H}_r}{\lambda - \lambda_r} \right),}

bilan

Δr=12κ(X(r),X(r)),Δ∞=12κ(Ω,Ω){\displaystyle \Delta_r = \frac{1}{2} \kappa(X^{(r)}, X^{(r)}), \Delta_\infty = \frac{1}{2} \kappa(\Omega, \Omega)}

va

Hr=∑s≠rκ(X(r),X(s))λr−λs+κ(X(r),Ω).{\displaystyle \mathcal{H}_r = \sum_{s \neq r} \frac{ \kappa( X^{(r)}, X^{(s)} )}{ \lambda_r - \lambda_s} + \kappa(X^{(r)} , \Omega).}

Puasson qavs munosabatidan{H(λ),H(μ)}=0,∀λ,μ∈C,{\displaystyle \{ \mathcal{H}(\lambda), \mathcal{H}(\mu) \} = 0, \forall \lambda, \mu \in \mathbb{C},}turlicha λ{\displaystyle \lambda} va μ{\displaystyle \mu} bu haqiqat boʻlishi kerak Hr{\displaystyle \mathcal{H}_r} ning, the Δr{\displaystyle \Delta_r} ning va Δ∞{\displaystyle \Delta_\infty} hammasi involyutsiyada. Koʻrsatish mumkinki, Δr{\displaystyle \Delta_r} ning va Δ∞{\displaystyle \Delta_\infty} Fazali fazodagi barcha funksiyalar bilan Puasson qatnovi, lekin Hr{\displaystyle \mathcal{H}_r} umuman yoʻq. Bu Arnol’d Liouville integralligi maqsadlari uchun involyutsiyada saqlanib qolgan zaryadlardir.

Laks tenglamasi

[tahrir | manbasini tahrirlash]

Koʻrsatish mumkin:

{Hr,L(λ)}=[X(r)λ−λr,L(λ)],{\displaystyle \{\mathcal{H}_r, \mathcal{L}(\lambda)\} = \left[\frac{X^{(r)}}{\lambda - \lambda_r}, \mathcal{L}(\lambda)\right],}

Shunday qilib, Lax matritsasi Gamiltonchilarning birortasi tomonidan vaqt evolyutsiyasi berilganda Lax tenglamasini qanoatlantiradi. Hr{\displaystyle \mathcal{H}_r}, shuningdek, ularning har qanday chiziqli birikmasi.

Yuqori Gamiltoniyanlar

[tahrir | manbasini tahrirlash]

Kasimir kvadrati Li algebrasi uchun kvadratik Veyl oʻzgarmas koʻphadiga mos keladi. g{\displaystyle \mathfrak{g}}, lekin aslida koʻplab kommutatsiya saqlangan toʻlovlar yordamida hosil boʻlishi mumkin g{\displaystyle \mathfrak{g}} -oʻzgarmas koʻphadlar. Ushbu oʻzgarmas polinomlarni Xarish-Chandra izomorfizmi yordamida topish mumkin. g{\displaystyle \mathfrak{g}} murakkab, sodda va cheklangan.

Klassik Gaudin modellari sifatida integrallanadigan maydon nazariyalari

Baʼzi bir integral klassik maydon nazariyalari klassik affin Gaudin modellari sifatida shakllantirilishi mumkin, bu yerda g{\displaystyle \mathfrak{g}} affin Li algebrasidir . Bunday klassik maydon nazariyalariga asosiy chiral model, koset sigma modellari va affin Toda maydon nazariyasi kiradi[4]. Shunday qilib, affin Gaudin modellarini integral tizimlar uchun „master nazariya“ sifatida koʻrish mumkin, lekin toʻrt oʻlchovli Chern-Simons nazariyasi yoki oʻz-oʻzidan ikkilangan Yang-Mills kabi boshqa asosiy nazariyalardan farqli oʻlaroq, tabiiy ravishda Gamilton formalizmida tuzilgan.

Gaudin kvant modellari

[tahrir | manbasini tahrirlash]

Gaudin kvant modellarining ajralmas tuzilishi haqida koʻp narsa maʼlum. Xususan, Feigin, Frenkel va Reshetikxin ularni tepalik operatori algebralari nazariyasidan foydalangan holda oʻrganib, Gaudin modellarining matematika mavzulariga, shu jumladan Knijnik-Zamolodchikov tenglamalari va geometrik Langlands muvofiqligini koʻrsatdi[5].

  1. ↑ Garnier, Par M. René (December 1919). "Sur une classe de systèmes différentiels abéliens déduits de la théorie des équations linéaires". Rendiconti del Circolo Matematico di Palermo 43 (1): 155–191. doi:10.1007/BF03014668. 
  2. ↑ Chudnovsky, D. V. (December 1979). "Simplified Schlesinger's systems". Lettere al Nuovo Cimento 26 (14): 423–427. doi:10.1007/BF02817023. https://archive.org/details/lettere-al-nuovo-cimento_1979-12-01_26_14/page/423. 
  3. ↑ Gaudin, Michel (1976). "Diagonalisation d'une classe d'hamiltoniens de spin". Journal de Physique 37 (10): 1087–1098. doi:10.1051/jphys:0197600370100108700. https://hal.archives-ouvertes.fr/jpa-00208506/document. Qaraldi: 26 September 2022. Garnier integral tizimi]]
  4. ↑ Vicedo, Benoit (2017). "On integrable field theories as dihedral affine Gaudin models". arXiv:1701.04856 [hep-th]. 
  5. ↑ Feigin, Boris; Frenkel, Edward; Reshetikhin, Nikolai (3 Apr 1994). "Gaudin Model, Bethe Ansatz and Critical Level". Commun. Math. Phys. 166 (1): 27–62. doi:10.1007/BF02099300. https://archive.org/details/sim_communications-in-mathematical-physics_1994-12_166_1/page/27.