Garnier saroyi

Бу мақола Гарниэр саройи ҳақидадир. Франса давлат опера ва балет компанияси — Париж операси билан адаштирманг.

Гарниэр саройи (франсузча: Палаис Гарниэр) ёки Гарниэр операси (франсузча: Опéра Гарниэр) - Париждаги театр, дунёдаги энг машҳур ва муҳим опера ва балет театрларидан бири ҳисобланади.Парижнинг ИХ округидаги Гарниэр саройида, Опера проспектининг охирида), худди шу номдаги метро бекати яқинида жойлашган. Бино Беаух-Арц услубидаги эклектик архитектура стандарти ҳисобланади. Наполеон ИИИ ва Префект Ҳауссманн томонидан яратилган шаҳарнинг катта ўзгаришлар даврига тегишли.

Гарниэр саройи
Умумий маълумот
Тури	театр
Шаҳар	Париж
Мамлакат	Франсия
Қурилиши бошланган	1861-йил
Қурилиши тугаган	1875-йил
Дизайн ва конструксия
Меъмор	Чарлес Гарниэр

Париж операси 1669-йилда Луи ХИВ томонидан ушбу санъат тури расман тан олинганидан кейин ўн учинчи Париж операсидир. Шу билан бирга, Қироллик мусиқа академияси деб номланган театр ташкил этилди. 1671-йилда у Қироллик рақс академияси билан бирлаштирилди ва Қироллик мусиқа ва рақс академияси деб номланди.

Франсуз инқилобидан кейин театр бир неча марта номини ўзгартирди („Санъат театри“, „Республика ва санъат театри“, „Опера театри“); Наполеон Бонапартнинг тож кийишидан кейин у Император Мусиқа академияси деб аталди ва Бурбонларнинг қайта тикланиши билан у аввалги номига — „Қироллик мусиқа ва рақс академияси“га қайтарилди.

1858-йил 14-февралда Ле Пелете кўчасидаги эски опера театри биносида Наполеон ИИИ нинг ҳаётига суиқасд қилинганидан сўнг император унга ташриф буюришдан бош тортди ва янги бино қуришни талаб қилди. Энг яхши лойиҳа учун танлов эълон қилинди ва ғолиб номаълум ўттиз беш ёшли Чарлес Гарниэр бўлди. 1871-йилда республика ташкил этилгандан кейин театр „Гранд Опера“ номини олди.

Наполеон ИИИ услубидаги асосий зинапоя

Кутубхона музейи

Франсияга тегишли бўлган кутубхона-музей коллексиялари операнинг сўнгги уч асрдаги ўтмишини сақлайди. Йил давомида музей залларида расмлар, расмлар, фотосуратлар ва театр декорациясининг кичик ҳажмли моделларининг доимий кўргазмаларидан ташқари вақтинчалик тематик кўргазмалар ташкил этилади.

Кутубхона-музейи императорнинг ротундасида жойлашган — ғарбий павилоннинг асосий жабҳаси, дастлаб император бинолари сифатида ўйлаб топилган. Империя қулаганидан кейин улар ҳеч қачон тугатилмаган ва ҳали ҳам 1870-йилда қилинган тош блоклардан ясалган улкан тошларни кўришингиз мумкин.

Рақс фоеси

ХИВ асрдаги рақс фоеси

Рақс фоеси анъанаси 1770-йилда ёнғиндан кейин қайта қурилган иккинчи Пале Роял театри давридан бошланади. Дастлаб саҳнага чиқиш ва машғулотлардан олдин исиниш учун мўлжалланган хона санъаткорлар ва алоҳида жамоатчилик вакиллари учун учрашув жойига айланди — биринчи навбатда, биринчи уч қатордаги абонемент эгалари (1870-йилларда йиллик обуна қимматроқ эди). 2000 франкдан ортиқ. Дастлаб, фоедан ҳар иккала жинсдаги рассомлар ҳам, қўшимчалар ҳам фойдаланиши мумкин эди. 1820-йилда қўшиқчилар ва балет раққосалари алоҳида фоеларга ажратилди, 1875-йилдан бошлаб, Рақслар фоесида фақат балет труппасининг раққосалари пайдо бўлиши мумкин эди, раққосаларга киришга рухсат берилмади ва у ерда пайдо бўлганлиги учун қўшимчалар жаримага тортилди. Фое 1831-1835-йилларда Луи Верон даврида учрашув ва танишувлар ўтказиладиган мода масканига айланган, у ердаги довондан ўзининг шахсий мақсадлари учун моҳирлик билан фойдаланган, фақат ўзига фойдали бўлганларнигина қабул қилган. Бойлар, машҳурлар ва ҳокимиятдагилар учун ўзига хос салонга айланган фое ҳам ноз-карашма ва „қалб хоними“ни танлаш жойи, ҳам жиддий бизнес ва сиёсий масалаларни муҳокама қилиш жойи бўлиб хизмат қилди. Опера раҳбарияти бу ҳолатга шунчалик кўникиб қолган эдики, 1914-йилда директор бўлган Жак Руш кўпроқ маош талаб қилган балериналарга: „Аммо хонимлар, тушунмаяпман — сизда рақс фоеси бор!“. 1927-йилда Роуче ташриф буюрувчиларни ёпишга ҳаракат қилди ва бой ва кучли абонемент эгаларининг қаршиликларига дуч келди. 1935-йилдан у ҳанузгача саҳна орқасидаги ўтиш жойини ва фоега киришни бегоналар учун ёпишга муваффақ бўлди.