George Eliot
Георге Элиот (талаффузи: Жорж Элиот) (тахаллуси; асл исм-шарифи Марй Анн Эванс (талаффузи: Мери Энн Эванс)) (1819-йил 22-ноябр, Wарwиcкшире — 1880-йил 22-декабр, Лондон) — инглиз ёзувчиси, шоираси, журналисти, таржимони, Виктория даври адабиётининг йирик намояндаси[1][2]. Ижодий фаолияти таржимонлик билан бошланган („Тҳе Лифе оф Жесус, Cритиcаллй Эхаминед“, 1846). Дастлабки ҳикоялар тўплами „Сcенес оф Cлериcал Лифе“ 1858-йилда нашр этилган. „Адам Беде“ (1859), „Тҳе Милл он тҳе Флосс“ (1860), „Силас Марнер“ (1861), „Ромола“ (1862—1863), „Фелих Ҳолт, тҳе Радиcал“ (1866), „Миддлемарч“ (1871—1872), „Даниэл Деронда“ (1876) романларининг муаллифи. Асарларининг аксариятида қишлоқ ҳаёти тасвирланган.
| Георге Элиот | |
|---|---|
|
Элиот (1850) | |
| Таваллуди |
Марй Анн Эванс 22-ноябр 1819-йил Нунеатон, Wарwиcкшире, Англия |
| Вафоти |
22-декабр 1880-йил (61 ёшда) Челсеа, Лондон, Англия |
| Фуқаролиги |
|
| Касби | ёзувчи, шоира, журналист, таржимон |
| Фаолият йиллари | 1975–йилдан ҳозиргача |
| Турмуш ўртоғи |
Жоҳн Cросс (турм. 1880–1880) |
Манбалар
- ↑ "Георге Элиот (…) ис тҳе мост эарнестлй императиве анд тҳе мост пробинглй интеллигент оф тҳе греат мид-Виcториан новелисц". Ин: Сандерс, Андреw Тҳе Шорт Охфорд Ҳисторй оф Энглиш Литературе. Cларендон Пресс, 1994. 440-бет.
- ↑ Cооке, Георге Wиллис. Георге Элиот: А Cритиcал Студй оф ҳер Лифе, Wритингс анд Пҳилосопҳй. Wҳитефиш: Кессингер, 2004. [1]
Ҳаволалар
| Викиомборда „Георге Элиот“ мавзуси бўйича медиафайллар бор. |
- Георге Элиот (Wайбаcк Мачине сайтида 2021-06-18 санасида архивланган) Британия кутубхонасида (ингл.)
| Ёзувчи, шоир ёки драматургга оид уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |