Жорж Маршал (франсузча: Георгес Марчал, тўлиқ исми - Георгес Лоуис Луcо Маршал (франсузча: Георгес Лоуис Луcот Марчал); 1920 - йил 10-январ, Ненси, Мерт ва Мозел, Франсия - 1997 - йил 28-ноябр, Моран, Дордон, Франсия) — франсуз театр, кино ҳамда телевидение актёри, 50-йиллардаги урушдан кейинги франсуз киносининг етакчи актёрларидан бири.

Ҳаёти

У 20 ёшида машҳур франсуз Комеди Франсеза театри саҳнасида ўйнай бошлади, аммо кейинчалик булварларни афзал кўриб, бу театрни тарк этди. 1939-йилдан бери Марсел Эрран билан бирга у Матҳурин театрининг етакчи актёрларидан бири эди. 1942—1988 - йилларда турли театрларда Молер, Бомарше, Шекспир, Гёте, Ануил ва бошқа драматургларнинг спектаклларида 24 та рол ижро этган. 1930-йилдан 1982-йилгача у филмларда 63 рол ўйнаган. 1965-йилдан 1989-йилгача у франсуз телевидениесида телефилмлар ва мини сериалларда 25 та рол ўйнаган.

Кинодаги биринчи эътиборга молик иш Жан Гремиллоннинг „Ёз нури“ (1943) филмидаги роли эди, кейин унинг фаолияти икки қисмга бўлинган: буюк уста ва дўст Луис Буñуэл билан суратга олиш, костюмлар ишлаб чиқаришда иштирок этиш. Режиссор Луис Буюэлнинг севимли актёрларидан бири Жорж Марчал ўзининг тўртта филмида рол ўйнаган: „Тонг деб аташади“ (1956), „Бу боғдаги ўлим“ (1956), „Кун гўзаллиги“ (1966), „ Сомон йўли“ (1969).

Жорж Маршал тарихий ҳамда саргузашт филмларидаги роллари, шунингдек, адабий асарларнинг мослашувлари билан машҳур. 1970-йиллардан бери Жорж Марчал асосан телевидениеда ҳаракат қилган. Жан Мараис ва Жерар Барре билан бирга 1940-1960-йиллар франсуз киносида жасур ва олижаноб қаҳрамон образини яратди.

Георгес Маршал рус томошабинларига асосан филмлардаги роллари билан таниш: Д'Артагнан "Уч мушкетёр " филмидаги (1953) режиссёр Андре Хüнебел, Раул де Брагелон "Викомте де Брагелон „ (1954), ёш қирол Людовик ХИВ . “Версал сирлари" филми („Агар Версал ўзи ҳақида гапирган бўлса...“) (1954), режиссёр Саша Гитри, Пелиоклес „ Родос колоссу“ филмида (1961), Фуск " Дакианлар " филмида (1966).), Кардинал Ричелиэу „Саинт-Мар“ (1981) телевизион филмида, шунингдек, телевизион мини сериаллардаги роллар: Лорд Девид ўшанинг романи асосида "Кулаётган одам " мини сериалидаги (1971) Виктор Гюгонинг номи, Қирол Филипп ИВ Чиройли (Темир қирол) " Лаънатланган қироллар " (1972) мини сериясида Морис Друон, Маркиз Силван де Боис-Дорнинг худди шу номдаги тарихий романлари сикли асосида. Бернард Бордери режиссёрлигида Жорж Санднинг худди шу номдаги романига асосланган „Боис-Дорнинг гўзал жаноблари“ серияси (1976).

У Гиллес Граниэр томонидан суратга олинган " Квентин Дорвард " (1971) мини сериалида, Валтер Скоттнинг худди шу номли романига мослаштирилган, Cомте де Cревеcоэур ролида ўйнаган. У режиссёр Бернард Бордери томонидан суратга олинган „Гастон Пҳоэбус“ (1977) тарихий мини сериалида ХИВ асрда бўлиб ўтган ва граф Гастон де Фоих ҳақида ҳикоя қилади.

Жорж Маршалнинг кинодаги сўнгги асарларидан бири „Капитан шарафи“ (1982) филмидаги генерал Келлер роли эди. Рассомнинг франсуз телевидениесидаги охирги асарларидан бири бу „Кучлилар“ (франсузча: «Лес Грандес Фамиллес» "Лес Грандес Фамиллес") — Морис Друоннинг „Одамларнинг охири“ трилогиясининг биринчиси.

Бир оила

1951-йилда Жорж Марчал актриса Дани Робинга уйланди. Улар билан бирга 6 та филмда суратга тушишди. Ушбу никоҳда 2 фарзанд туғилди, аммо 1969-йилда эр-хотин ажрашишди.

Танланган филмография

Ҳаммаси бўлиб, Жорж Маршалнинг филмографиясида 80 дан ортиқ номлар мавжуд.

Монтфорт-л'Амауридаги қабр.

Ҳаволалар