Георгий Михайлович Сваричевский (1868—1936)[1] — ном қозонган тошкентлик ме’мор, профессор, Тошкент университети асосчиларидан бири.

Таржимаи ҳол

Сваричевский Георгий Михайлович 1895-йилда император Николай И қошидаги қурилиш муҳандислари институтини тамомлаган. 90-йилларнинг охирида Туркистонга келган ва у ерда Самарқанд-Андижон фуқаролик иншоотларини, сўнгра жанубий қисмидаги Оренбург-Тошкент темир йўлини лойиҳалаш ва қуришда фаол қатнашган.

1899-1905-йилларда генерал-губернаторлик девонида қурилиш қисми бўйича махсус топшириқлар бўйича расмий вакил, Туркистон ўлкаси та’лим муассасалари бошқармаси ме’мори бўлган.

Г.М.Сваричевский машҳур тошкентлик ме’мор бўлиб, унинг лойиҳалари бўйича Тошкентда кўплаб бинолар, масалан, Тошкент шаҳридаги эски вокзал биноси, туман суди (ҳозирги Темир йўл бошқармаси) биноси, собиқ Каплан дорихонаси ва бошқалар.

У ўзининг педагогик фаолияти билан ҳам ном олган – Тошкентда ме’морчиликдан дарс берган. Тошкент университетининг асосчиларидан бири.

Г.М.Сваричевский А.Ф.Керенскийнинг куёви эди - у синглиси Надеждага уйланган, оиласи билан Гогол ва Кауфманский шоҳ кўчалари чорраҳасидан унча узоқ бўлмаган жойда ме’мор лойиҳаси бўйича қурилган уйда яшар эди. Мазкур бино ҳанузгача сақланиб қолган. Ўғли Ксения Александровна Сваричевскаяга уйланган - совет ме’мори Н.Г.Сваричевский бўлади.

Георгий Сваричевский Тошкентдаги Боткин қабристонига дафн этилган.

Ҳаволалар

  1. ↑ „Сваричевские — Письма о Ташкенте“. мйташкент.уз. Қаралди: 2019-йил 19-март.