Gerhard Fauth
Герҳард Wалтер Фаутҳ (1915-йил 19-апрел — 2003-йил 6-ноябр) — немис журналисти.
| Герҳард Фаутҳ | |
|---|---|
| Таваллуди |
9-апрел 1915 -йил |
| Вафоти |
6-ноябр 2003-йил (88 ёшда) Пассау, Германия |
| Касби | журналист, ссенарий муаллифи |
| Миллати | немис |
Ҳаёт ва иш
Фаут Дрезденда туғилган. Мактаб ўқувчиси сифатида у Германия Социалистик ишчилар партиясига яқин бўлган сўл социалистик доираларга жалб қилинган. 1933-йилнинг ёзида, мактабни битириш имтиҳонларини топширишдан бироз олдин, у франсуз дўстига Гитлернинг янги ҳукумати ҳақида ёзган ва уни „жиноятчилар гуруҳи“ деб таърифлагани ва Гитлер тайёрланаётгани ҳақида огоҳлантирганлиги аниқланганидан кейин ҳибсга олинган. 1933-йил қишда унга қарши иш тўхтатилди. Озодликка чиққач, у Прагага қочиб кетган, аммо кейин Германиядаги ота-онасиникига қайтиб келган.
Иккинчи жаҳон уруши пайтида у Грецияда 999-чи энгил Африка дивизиясида, жазо баталонида хизмат қилган ва лейтенант бўлган. 1943-йил декабр ойида у баталён аъзоси Фалк Харнак Гестапо буйруғи билан Лило Рамдор орқали Оқ атиргул билан алоқаси учун ҳибсга олиниши кераклиги ҳақида хабар олди. Фаут Ҳарнакни хабардор қилди ва унга юк машинасида Афинага қочишга ёрдам берди[1]. 1944-йилда Фаут СС томонидан отиб кетмоқчи бўлган бир гуруҳ юнон партизанларини қутқариб қолди ва уларни Вермахт баталонига тайинлади, чунки у зудлик билан телефонни таъмирлашда ишлашга мажбур бўлган ишчилар кераклигини таъкидлади. 1945-йилда немислар урушда мағлуб бўлган ва чекиниш пайтида Фаутга бир нечта тўғонларни портлатиш буйруғи берилган, аммо у буйруғни бажармаган ва Афинадаги муҳим об’эктларни сақлаб қолган[2]. Уруш охирида Фаут ҳарбий асирга олинди ва Югославияга юборилди. Озодликка чиққандан сўнг, унинг дўсти Эрич Wолленберг унга Совет ишғол зонаси маъмуриятида ишлашни таклиф қилди, аммо Фаут рад этди.
У Мюнхенга кўчиб ўтди ва турли газеталарда журналист бўлиб ишлади, шу жумладан Эчо дер Вочеда ҳам ва мустақил иш ёзган. 1948-йилда у Руф ан диэ деуцче Жугенд (Верлаг дер Зwöлф)[3] номли китобини нашр этди, унда 1947-йил 28-июндан 4-июлгача Мюнхенда бўлиб ўтган Биринчи Халқаро ёшлар митинги ҳақида батафсил маълумот берилган. Фаут, Алоис Ёханнес Липпл ва Ҳаррй Wилде воқеаларда иштирок этган.[4]
1950-йилда Фаут Бавария билан маданий алмашинув дастури доирасида чет элда ўқиш учун Қўшма Штатларга саёҳатга ёшлар фаолияти бўйича маслаҳатчи бўлишга таклиф қилинди[5]. 1953-йил август ойида Фаут Деуцчер Бундесжугендринг нашри бўлган Деуцче Жугендда бола тарбияси ҳақида Критик дер стаацбüргерличен Эрзиэҳунг мақоласини нашр этди[6].
1959-йилда Фаут ва Карл Отмар фон Аретин янги Бавария Ландесзентрале фüр политисче Билдунгсарбеит учун китобчани нашр этдилар, Диэ Мачтергреифунг: Диэ Энтwиcклунг Деуцчландс зур тоталитäрен Диктатур 1918-34[7] ва у Мюнхенда Ҳаус директори бўлди. 1950-йилларда Фаут немис-америка дўстлик ассоциациясининг аъзоси бўлган, аммо Вакиллар палатасининг Америкага қарши фаолиятлар қўмитаси ва Маккартиизмга қарши норозилик сифатида истеъфога чиққан.
1960-йилларда Фаут Кёлнда яшади ва Кёлнер Стадт-Анзеигерда ишлади[8], кейинроқ, тахминан 1970-йилларда, Деуцчландфункдаги ишга ўтди ва у ерда Фан ва таълим бўлимида муҳаррир бўлди. 1970-йилларда у Дитер Тома ва Генрик М. Бродер билан ишлаган. У 1980-йилда нафақага чиқди ва оиласи билан Канадага кўчиб ўтди, аммо кейин Кёлнга қайтиб келди. 1985-йилда унинг дўсти ва ҳамкасби Wилҳелм Унгер вафот этганидан сўнг, Унгернинг беваси ундан шахсий ҳужжатларини тайёрлашда ёрдам беришни сўради ва кейинчалик Кёлн шаҳрининг тарихий архивига совға қилинади.
Фаут узоқ вақтдан бери Социал-демократик партиянинг (СПД) аъзоси эди ва лютеран черковида фаол эди. У 2003-йилда Пассау яқинида вафот этган.
Манбалар
- ↑ Верҳоэвен, Мичаэл; Кребс, Марио. Диэ Wеиссе Росе: дер Wидерстанд Мüнчнер Студентен геген Ҳитлер : Информатионен зум Филм. Фисчер, 1982. ИСБН 978-3-596-23678-7.
- ↑ Wилде, Ҳаррй. Тҳеодор Плиэвиэр, Нуллпункт дер Фреиҳеит: Биограпҳиэ. Курт Десч, 1965 — 427-бет.
- ↑ Боок листинг (Wайбаcк Мачине сайтида 2016-03-04 санасида архивланган) Герман Натионал Либрарй. Ретриэвед Фебруарй 25, 2012 (олмонча)
- ↑ Wилде, Ҳаррй. Тҳеодор Плиэвиэр, Нуллпункт дер Фреиҳеит: Биограпҳиэ. Курт Десч, 1965 — 429-бет.
- ↑ Латзин, Эллен. Лернен вон Америка?: Дас УС-Култураустаусчпрограмм фüр Баерн унд сеине Абсолвентен. Франз Стеинер Верлаг, 2005 — 355-бет. ИСБН 978-3-515-08629-5.
- ↑ Бергстраэссер, Лудwиг. Аус Гесчичте унд Политик. Дросте-Верлаг, 1954.
- ↑ „Диэ Мачтергреифунг Ҳитлерс“. 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 22 июл, 2022.
- ↑ ДФГ Миттеилунген. Диэ Гемеинсчафт, 1971.