Geriatriya

Гериатрия (юн. герон — кекса, кари ва иатреиа — даволаш, ғамхўрлик қилиш) — клиник тиббиётнинг кексаларга хос касалликларни ўрганадиган, шунингдек уларнинг олдини олиш ва даволаш усулларини ишлаб чиқадиган бўлими: геронтологиянннт муҳим бир соҳаси.

Кексаларда турли касалликларнинг пайдо бўлиши, кечиши ва ривожланишининг ўзига хос томонларини ўрганиш ҳамда уларнинг оддини олиш; бот қаришга сабаб бўладиган жараёнларни аниқлаш, яшартиш чораларини кўриш; қари ва кексаларга тиббий-ижтимоий ёрдам хизматини ташкил этиш Г. олдида турган энг долзарб муаммолардандир. Г. мустақил фан сифатида ХХ асрга келиб шаклланди. Г. терминини фанга 1990 йил америкалик олим И. Нашер киритди ва клиник тиббиётнинг мустақил бир соҳаси деган таклифни илгари сурди. Қариётган организмни яшартиш, уларда рўй бериши мумкин бўлган касалликларни аниқлаш ва б.да Г. биологиянинг одамнинг қаришини аниқдаш борасида эришган ютуқларига таяниб иш кўради. Кексалар ҳам худди гўдаклардек парваришга муҳтож, шу туфайли ёши қайтган сари уларда рўй бериши мумкин бўлган турли касалликларни вақтида аниқлаб, ўзига хос даволаш ни тақозо этади.

Адабиётлар

• ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил