Епископ Петроградский и Тверской Геронтий (Лакомкин). 1912

2007-йилда у рус православ қадимги имонлилар черковида маҳаллий азиз авлиё сифатида канонизация қилинган. 2012-йилда рус православ эски имонлилар черковининг муқаддас кенгашида у умумий черков ҳурмати учун канонизация қилинди[1].

Оиласи

Владйка Геронтиус Белокриницкий иэрархиясининг эски имонлиси Ияковни фамилиянинг аждоди деб атайди. Оила афсонасига кўра, у ҳар доим „Лкомка“ деб номланган сумкани олиб юрган. Унда тийинлар бўлган ва уларни камбағалларга садақа ва болаларга совғалар беришган. У бу сумкани нафақат байрамларда, балки ўша пайтдагидек, ҳар куни кийиб юрганлиги учун уни Лакомка, ўғиллари Партениус ва Герасим - Лакомкинс деб аташган.

Епископ Геронтиуснинг аждодларининг кўп авлодлари қадимги имонлилар, отаси руҳоний бўлган. Биродар Жорж Геннадий исмли монастир қасамини олди ва кейинчалик ўзи эски имонли эпископ бўлди.

Таржимаи Ҳол

Ёшлик йиллари

Кострома вилояти, Нерехцкий тумани, Золотиловская волостининг Болшая Золотилова қишлоғида туғилган (ҳозирги Иваново вилояти, Вичугский тумани, Золотилово қишлоғи). Уйда таълим олган ва кучли овозга эга бўлмаган йигит Грегори расм чизиш билан шуғулланмоқчи эди, бунинг учун у яққол истеъдодга эга бўлган. Лекин укаси ва бобосининг талабига биноан у қўшиқчиликни ўрганишни бошлади.

Турмуш қуриш вақти келганида, унга онаси ва акаси ўзлари келин топдилар ва Григорий бошқа қизга уйланмоқчи бўлса-да, у катталарининг иродасига бўйсунди. 1896-йилда Анна Дмитриэвнага уйланди. ", деб ёзади ота Геронтиус ўз хотираларида. Оилада иккита ўғил дунёга келади - Геннадий ва Анатолий.

У деҳқончилик билан шуғулланган ва болаларга черковда ўқиш ва қўшиқ айтишни ўргатган, буни эса ўз навбатида катта акаси Жорждан ўрганган.

Ҳарбий хизмат

1899-йил ноябр ойида Григорий Иванович ҳарбий хизматга чақирилди. Ҳарбий хизматнинг биринчи йилида Григорий Иванович рўза тутиш пайтида қўшиқ айтиш ва гўшт истеъмол қилишдан бош тортган. Иккинчи йили у идорага котиб сифатида тайинланди. Мунозараларда ўз эътиқодини ҳимоя қилган Григорий Иванович бир вақтнинг ўзида атрофидагилар билан дўстона муносабатда бўлган ва уни ҳамма ҳурмат қилган. У Старорусский полкининг 200 йилдан кўпроқ вақт давомида тўпланган архивини тартибга солиб, миннатдорчиликка сазовор бўлган. Рождество байрами учун Григорий Иванович табрик хати учун расм яратади, уни литографик тошга босади ва у билан бирга хизмат қилганлар ўз қариндошларига у орқали табриклар юборишади. Фақат 2 йилдан кейин Григорий Иванович бир ойлик таътил олади.

Муддатли ҳарбий хизматни тугатгандан сўнг у оддий ҳарбий амалдорлик имтиҳонидан муваффақиятли ўтиб, ниҳоят ватанига қайтди. У руҳоний укасига ёрдам берди ва етим болаларни хотини билан тарбиялади.

У ўзининг туғилиб ўсган қишлоғидаги черковнинг бошловчиси эди.


Меҳнатлари

Эслатмалар

Адабиётлар

  • ГЕРОНТИУС (Григорий Иванович Лакомкин; 1872-йил 1-август - 1951-йил 25-май) // С. Г. Вургафт, И. А. Ушаков эски имонлилар. Шахслар, об'эктлар, ҳодисалар ва белгилар. Энсиклопедик луғат тажрибаси. 1996-йил
  • Зонтиков Н. А. ГЕРОНТИУС // Православ энциклопедияси. - М., 2006-йил. - Т. ХИ : " Жорж - Гомар. - ФРОМ. 414-415. - 752 Билан. - 39 000 нусха. - ИСБН 5-89572-017-Х .
  • {{{заглавие}}}.
  • Зонтиков Н. А.. Старообрядческий епископ Геронтий (Лакомкин): крестный путь святителя. Кострома: ДиАр, 2015. 
  • Тўпланган асарлар : хотиралар, хабарлар, ваъзлар, мақолалар / Бишоп Геронтиус (Лакомкин); комп., тайёрланган. таҳрирга матнлар, сўзбоши, эслатмалар. В. В. Боченкова ; Рус православ қадимги имонлилар черкови, Москва ва бутун Россия Метрополияси, Музей, кутубхона ва архивлар бўлими, Санкт-Петербург черкови. Москвадаги Тверская Заставадаги Ничолас тҳе Wондерwоркер. - Твер : Парадигма, 2020. - 695 б. — ИСБН 978-5-6044790-1-8