Гидростатик парадокс, гидростатик зидлик —муайян идишга қуйилган суюқликнинг оғирлиги идиш тубига таъсир қиладиган босим кучидан фарқ қилиш ҳодисаси. Масалан, юқорига томон учи кенгайиб борадиган идиш тубига таъсир қиладиган босим кучи суюқликнинг оғирлигига нисбатан кичик; учи торайиб борадиган идишда эса, аксинча; катта, думалоқ (силиндрик) идишда иккала куч бир-бирига тенг бўлади. Бунга сабаб шуки, гидростатик босим" идиш деворларига тик (нормал) таъсир қилади, қия деворларга таъсир қиладиган босим кучи вертикал ташкил этувчи кучга эга бўлади. Ана шу куч идиш 1 дагига нисбатан идиш 3 даги ортиқча суюқлик ҳажмининг ва идиш 2 даги етишмаёттан суюқлик ҳажмининг ўрнини қоплайди. Г. п.ни франсуз олими Б. Паскал 1654-йилда топган.

Адабиётлар

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил