А.
"Глицин"

Глицин — 1) гликокол, аминосирка кислота, НҲ2—CҲ2— CООҲ; рангсиз кристалл модда. Суюқланиш температураси 232—236° (парчаланади), мол. м. 75,07, зичлиги 1595 кг/м3. Сувда яхши эрийди, кўпчилик органик эритувчиларда эримайди. Оқсил моддаларнинг муҳим таркибий қисми ҳисобланади; 2) п-оксифенил аминосирка кислота, ҲОC6Ҳ4НҲCҲ2CООҲ; суюқланиш температураси 245—247°. Ишқорлар ва кислоталарда яхши эрийди, сувда ва спиртда ёмон эрийди, фотографияда очилтиргич (проявител) сифатида ишлатилади.[1]

Глицин — амин сирка кислотаси, энг оддий алмашадиган амин кислотаси. Барча оқсилларнинг таркибига киради, тирик организмда бўшда учрайди. Глицин — кўплаган протеинлар билан биологиялик қўшилишларнинг (глутатион, креатин в.ҳ.) таркибига киради. Тирик ҳужайраларда глициндан порфиринлар ва пурин асослари тузилади.[2]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
  2. ↑ Вирусология, иммунология, генетика, молекулалик биология.