Grigoriy Britskiy
Григорий Яковлевич Брицкий (1870-йил 16—феврал, Бессарабия вилояти, Хотин тумани Клишкивци қишлоғи, 1951—йил 14—июн Тошкент) – Ўрта Осиё епархиясини бошқарган (1943—194), Тошкентдаги Александр Невский черкови ректори.
| Григорий Яковлевич Брицкий | |
|---|---|
| Таваллуди |
1870-йил 16—феврал Бессарабия вилояти, Хотин тумани Клишкивци қишлоғи |
| Вафоти |
1951-йил 14-июн Тошкент |
| Турмуш ўртоғи | Екатерина Василевна Бахваловна |
| Мукофотлари | Авлиё Владимир ордени (Россия империяси) |
Биография
1870—йил 4—февралда Хотин тумани Клишкивци қишлоғида туғилган[1].
Единет теологик мактабини тамомлаган. 1891-йилда Кишинёв диний семинариясини битирган. 1892-йилда Кишинёв ва Хотин епископи Исаак (Полозҳенский) томонидан Сорока туманида жойлашган қишлоқдаги 2-миссионерлик округида миссионерлик лавозимига тайинланган[1].
1896-йилда Бессарабия вилоятининг Хотин шаҳридаги Николай черковининг ректори этиб тайинланди. 1901-йилда 1-Тошкент хотин-қизлар гимназиясига Худо қонуни ўқитувчиси ва „Шафоат уйи“ черкови ректори этиб тайинланади[1]. 1917-йилда Петроградда бўлиб ўтган Бутунроссия ҳуқуқ ўқитувчиларининг қурултойида қатнашди. 1918—йилда Совет ҳокимияти томонидан гимназия ёпилгач, Тошкент ва Туркистон архиепископи Иннокентий (Пустинский) Брицкийни Тошкентдаги Олга черковига ректор этиб тайинлади[2].
1922-йилда реновацион бўлиниш пасайиб кетди. 1928-йилда протопресвитер даражасига кўтарилди. 1932-йил 7-декабрда унга ибодат пайтида таёқчадан фойдаланиш ҳуқуқи берилди[3]. 1924-йилдан 1933-йилгача Пантелеимон касалхонаси черковининг ректори бўлган.
1944-йил 22-мартда у Куйбишев архиепископи Алексий (Палицин) олдида тавба қилди[3] ва яна православ черковига қўшилди ва Тошкентдаги Александр Невский черковининг ректори этиб тайинланди. У Ўзбекистондаги Дин ишлари бўйича комиссар А. И. Степанов билан яхши таниш бўлган ва ҳукуматдагилар билан мустаҳкам алоқаларга эга эди[2].
1945-йил март ойида Тошкент ва Ўзбекистон епархияси кенгашининг раиси этиб тайинланди. 1946-йил 18-мартда у Александр Невский черкови ректорлигидан четлаштирилди ва лавозим Алексий Панковга топширди[2]. 1946-йил 18-декабрда ректор лавозимига тикланди.
1951-йил 14-июн куни Тошкентда пневмония сабабли вафот этди. Боткин қабристонида Александр Невский черкови деворлари яқинида дафн этилган.
Мукофотлар
- 2-даражали Муқаддас Анна ордени (Туркистон Бош ҳукумати ўқув округи бошлиғи тавсиясига кўра мукофотланган)
- 4-даражали Муқаддас Владимир ордени („1916—йилда Могилев вилоятидаги 10-чи касалхонада черков ташкил этганлиги учун“)
- Олий раҳнамо И. В. Сталин ва Ўзбекистон ССР Вазирлар Совети Раисининг ватанпарварлиги ва меҳнати учун.
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Павлов Дмитрий Владимирович. „«Ныне я приношу искреннее раскаяние своё…»: повороты судьбы в жизни протоиерея Григория Брицкого. Часть 1: Уход в обновленчество и возвращение в Патриаршую Церковь“. богослов.ру. Богослов.ру (2022-йил 12-сентябр). Қаралди: 2023-йил 17-август.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Павлов Дмитрий Владимирович. „«Ныне я приношу искреннее раскаяние свое…»: повороты судьбы в жизни протоиерея Григория Брицкого. Часть 2: Служение в Ташкенте“. богослов.ру. Богослов.ру (2022-йил 7-октябр). 2023-йил 30-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 17-август.
- ↑ 3,0 3,1 Лавринов 2016.