Grigoriy Kleymits
Григорий Давидович Клеймиц (17-август 1945-йил, Тошкент, ЎзССР, СССР – 20-сентябр 1998-йил, Санкт-Петербург, Россия) 1970-йилларда машҳур ВИА „Сингинг Гуитарс“нинг машҳур мусиқачиси бўлган. Россияда хизмат кўрсатган артист (1998-йил)[1].
Григорий Клеймиц | |
|---|---|
| Таваллуди |
17-август 1945-йил |
| Вафоти |
20-сентябр 1998-йил Санкт-Петербург, Россия |
| Касби | Пианиночи |
| Фуқаролиги |
|
Биографияси
Клеймиц 1945-йил 17-августда Тошкент шаҳрида таваллуд топган. 1952-йилда унинг оиласи Ленинградга кўчиб ўтди. Отаси Давид Григоревич Клеймиц Ленинград консерваториясида дарс берган. Онаси Софя Илинична мусиқа мактабини скрипка бўйича тамомлаган, аммо бутун умри давомида ҳисобчи бўлиб ишлаган. Опаси Евгения мусиқа мактаби ва институтини тугатган ва мусиқа мактабида дарс берган.
Эдита Пиеха 1976-йилда Г. Клеймицни мусиқий директор ва пианиночи сифатида ўз жамоасига таклиф қилди. Бу даврда „Придет и к вам любов“, „Баллада о Тане Савичевой“, „Старий роял“, „А жизн продолжаеця“, „Горко“ ва бошқа кўплаб хитлар яратилди.
Клеймиц истедодли пианиночи эди. У кўплаб мусиқачилар ва санъат усталари билан ҳамкорлик қилган.
Григорий Клеймиц иштирокида теледастурлар суратга олинди: „Григорий Клеймиц“ (бошловчи Ирина Тайманова, (ҳозирги МТВ), „Ноу Смокинг“ (бошловчи К. Набутов), „Однажди вечером“ Д. Нагиев ва С. Рост билан, „Музикалний ринг“, „Везёт же людям“ ва бошқалар.
У 1998-йил 20-сентябрда „Дружба“ ансамбли асосчиси Александр Броневицкий хотирасига бағишланган кечада „Cонти“ казиносининг Гигант залида „Дружба“ гуруҳининг собиқ солисти Виталий Коротаев билан қўшиқ куйлаётганда юрак хуружидан вафот этди[2].
Оиласи
Биринчи хотини – Ирина Виталиевна Понаровская (1953), совет ва рус жаз, эстрада хонандаси, кино актрисаси, телебошловчи.
Иккинчи хотини – Марина Анатолевна Клеймиц (1953-йил 12-май – 2007-йил 9-октябр), Россия Федерацияси Ёзувчилар уюшмаси аъзоси, шоира
Мукофотлари
1998-йил 13-октябрда 1229-сонли қарор билан[3] Россия Федерациясининг хизмат кўрсатган артисти унвонига сазовор бўлган.
Манбалар
- ↑ „Григорий Клеймиц“. Қаралди: 2023-йил 5-ноябр.
- ↑ „КЛЕЙМИЦ ГРИГОРИЙ. Как уходили кумиры. Последние дни и часы народных любимцев“. Қаралди: 2023-йил 5-ноябр.
- ↑ „О награждении государственными наградами Российской Федерации - доcс.cнтд.ру“. 2021-йил 22-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 22-май.