Grigoriy Luchanskiy
| Григорий Лучанский | |
|---|---|
| Таваллуди |
8-феврал 1945-йил |
| Касби | тадбиркор |
Григорий Эммануилович Лучанский (1945-йил 8-февралда Тошкент) – йирик халқаро тадбиркор. Австриянинг „Нордех“ компаниялар гуруҳи асосчиси, Саноатчилар ва тадбиркорлар халқаро конгрессининг катта вице-президенти, Россия инвестиция лойиҳалари ва дастурлари маркази президенти, Россия яҳудийлари конгресси Президиуми Бюроси аъзоси[1].
Ёшлик йиллари
Григорий Лучанский Москва пўлат ва қотишмалар институтини тугатгач, Латвия ССРга ишга тайинланган. 1969-йилда Комсомол Марказий Қўмитаси қошида талабалар қурилиш отрядлари марказий штабини ташкил этиш пайтида Латвия Республика Бутуниттифоқ ленинчи коммунистик ёшлар союзи штабига раҳбарлик қилган. У Латвия Комсомоли Марказий Қўмитасининг тафтиш комиссияси аъзоси этиб сайланди[2].
Григорий 1974-йилда П. Стучка номидаги Латвия давлат университетининг маъмурий-хўжалик ишлари бўйича проректори этиб тайинланди. У Латвиядаги энг ёш проректор эди[3].
Проректор Эммануилович 1982-йилда 2564 рубл миқдорида социалистик мулкни ўғирлашда айбланиб ҳибсга олинди ва 1983-йилда етти йилга озодликдан маҳрум қилинди. У жазони Екабпилс зонасида ўташ учун юборилган[4].
Лучанский қамоқдан озод қилингандан сўнг, Соликамскда қурилишда ишлаган. Кўп ўтмай, Ғарбий Урал қурилиш бригадалари ўртасидаги социалистик мусобақада биринчи ўринни эгаллаган. Ушбу жамоага мас’улиятли ва мураккаб об’эктлар ишониб топширилганлиги сабабли, Григорий калий тузи ишлаб чиқарадиган Силвинит ишлаб чиқариш бирлашмаси (Соликамск, Перм вилояти) га ишга таклиф қилинган. у ерда уюшма директорининг ўринбосари Арнолд Стернберг билан учрашган[5].
Лучанский Латвия ССРга қайтганидан сўнг, Социалистик Меҳнат Қаҳрамони Алберт Коулз уни ўзи бошқарган Латвиянинг энг йирик „Адажи“ миллионер колхозига депутатлик лавозимига таклиф қилди[5].
Григорий Лучанский 1990-йилларнинг охирида Москвада инвестиция лойиҳалари ва дастурлари марказини тузиб, Евросиёдаги йирик инвестиция лойиҳалари билан ишлаган[2][6].
Оиласи
Ота Эммануил Эммануилович Лучанский (ҳарбий шифокор, Иккинчи жаҳон уруши қатнашчиси, 1949-йилда вафот этган). Онаси Берта Григоревна Владимирская иқтисодчи бўлган ва 50–60-йилларда ногиронлар уюшмасида ишлаган. Берта 1975-йилда вафот этган ва Рига иккинчи Лесное қабристонига дафн этилган[2].
Григорий Эммануилович Россия ва Австрияда яшайди. Оилали, уч нафар қиз ва бир нафар ўғил фарзанди бор.
Манбалар
- ↑ „Структура Российского еврейского конгресса“. 2017-йил 24-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 8-феврал.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Точс, Сандрис. „ЛУЧАНСКИЙ, ПОБЕДИВШИЙ ТИМЕС“. www.балтиc-cоурсе.cом. Cордех Медиа (2001-йил 5-январ). 2020-йил 17-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 16-октябр.
- ↑ Александр Гентелев. „Лучанский. Без монтажа. 1 часть“ (2013-йил 24-апрел). 2021-йил 3-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 17-октябр.
- ↑ Александр Гентелев. „Лучанский о свободе и тюрьме“ (2012-йил 21-март). 2020-йил 17-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 16-октябр.
- ↑ 5,0 5,1 Домбурс, Янис. „Капитāлиста эволūcижа—но Āдаžиэм лīдз Вīнеи“ (лв). Латвижас Жаунатне, № 65. www.периодика.лв (1993-йил 27-март). 2019-йил 15-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 18-октябр.
- ↑ Роман Анин, Новая Газета; Олеся Шмагун, ОCCРП; анд Желена Васиc КРИК. „Эх-Спй Турнед Ҳуманитариан Ҳелпс Ҳимселф“ (эн). www.оccрп.орг. Организед Cриме анд Cорруптион Репортинг Прожеcт (2015-йил 4-ноябр). 2020-йил 20-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 19-октябр.