Grigoriy Postolnikov
Григорий Николаевич Постолников (1923, Тошкент, Туркистон Мухтор Совет Социалистик Республикаси, СССР (ҳозирги Ўзбекистон) – 23-январ1944, Калинин вилояти, Новосоколнический тумани, Мелехово қишлоғи, РСФСР, СССР (ҳозирги Россиянинг Горожанская вилояти, Новосоколниче вилояти, Новосоколниче вилояти), Улуғ Ватан уруши қатнашчиси, 8-гвардия милтиқ дивизиясининг 15-гвардия алоҳида разведка компаниясининг разведкачиси (22-армия, 2-Болтиқ фронти), оддий аскар вазифасида хизмат қилган. У пулемёт амбразурасини ўз танаси билан беркитган.
| Григорий Постолников Николаевич | |
|---|---|
| Таваллуди |
1923-йил Тошкент Туркистон АССР |
| Вафоти |
23-январ 1944-йил Мелехова, Новосоколнический, Калининский |
| Фуқаролиги |
|
Биографияси
У 1923-йилда Тошкент шаҳрида туғилган ва Гуревский болалар уйида тарбияланган[1].
1942-йил март ойида Гуревский РВК фаол армия сафига чақирилди. 1942-йил 20-декабрдан фронтда 154-денгиз пиёда милтиқ бригадаси таркибида пулемётчиларнинг алоҳида баталёнида пулемётчи сифатида (1943-йил март ойида ҳарбий 15-гвардия денгиз пиёда милтиқ бригадасига айлантирилди) фаолият юритди. Сталинградда бир ой жанг қилди, 1943-йил 18-февралда бригада Калинин фронтига топширилди.
У 1943-йил ёзида Ловат дарёси бўйида ўзини кўрсатди. 1943-йил 20-июлдан 21-июлга ўтар кечаси разведкада қатнашаётганда, у ўз ташаббуси билан ярадор отряд бошлиғини алмаштирди ва душман хандақларига яқинлашди, ҳамда уларга гранаталар отди, бунинг учун "Жасурлик учун" медали билан тақдирланган[2]. Кейин у икки марта оғир яраланган, тузалиб кетганидан сўнг эса, 1943-йил 15-декабрда 8-гвардия милтиқ дивизиясининг 15-гвардия разведка компаниясида ўқишни тугатган.
1944-йил январ ойида 8-гвардия милтиқ дивизияси Новосоколники шимолида душман мудофаасини ёриб ўтиш учун мураккаб жангларда қатнашди. 1944-йил 23-январда компанияга Мелехово қишлоғини босиб олиш ва уни асосий кучлар келгунига қадар ушлаб туриш вазифаси берилди. Жанг пайтида у яна истеъфодаги отряд бошлиғини алмаштирди. Компания душманни иккита уйдан йиқитишга муваффақ бўлди, аммо олдинга силжишни иложи бўлмади, чунки пулемёт орқали тўсқинлик қилишди. Кейин оддий аскар Постолников иккита граната олиб, яширинча пулемёт нуқтасига яқинлаша бошлади. Бироқ, граната портлашларидан қарамай пулемёт ишлашда давом этди ва гвардия оддий аскари Постолников амбразурани танаси билан ёпди.
У Насвадан етти километр шимоли-шарқда жойлашган дивизия қабристонига дафн қилинди ва урушдан кейин Монаково қишлоғидаги мемориал қабристонга дафн қилинди.
У Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвонига номзод бўлган, таклиф 22-Армия Ҳарбий Кенгашигача қўллаб-қувватланган, аммо негадир у фронт қўмондони, армия генерали Ероменко томонидан имзоланмаган эди. У вафотидан кейин 1-даражали Ватан уруши ордени билан тақдирланган[3].
Манбалар
- ↑ В списках значилис[сайт ишламайди]
- ↑ „Г. Н. Постольников на сайте «Подвиг народа»“. 2012-йил 12-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-март.
- ↑ „Фронтовой приказ о награждении“. 2012-йил 12-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-март.