Guash

Гуаш (итал. гуаззо — сувли бўёқ) — кукун билан сув-елим боғловчилари (ақоқиё, буғдой крахмали, дектрин ва б.) ва оқ буёк, (белила) аралашмасидан иборат бўёқ; шунингдек, шу бўёқ билан ишланган тасвирий санъат (рассомлик) асари. Қоғоз, картон, фанер, мато, суякка нақш, тасвир ишлашда қўлланади. Акварел тури сифатида пайдо бўлган гуашдан ўрта асрлардаёқ Осиё ва Европанинг кўп мамлакатларида, асосан китоб минитаюрасида фойдаланилган. ХИХ аср ўрталаридан гуаш бўёғи саноатда ишлаб чиқарила бошлагач, мустақил усулга айланди. Гуаш акварелдан оқбўёққўшилганлиги, бўёқ қатламининг қалинлиги билан фарқ қилади. Ўзбекистонда 1920-йиллардан, айниқса Иккинчи жаҳон уруши йилларидан ("ЎзТАГ ойнаси", "Жанговар қалам" плакатлари ва б. да) кенг ривожланди. Ҳозир гуаш плакат, амалий графика ва китоб графикаси, театр декорацияси эскизлари, безак ишлари, миниатюра, маҳобатли рангтасвир, наққошлик ва б.да кенг қўлланади.

Адабиётлар

• ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил