Гуламур Раҳман Маизбҳандари (бенгалча: গোলামুর রহমান মাইজভাণ্ডারী), шунингдек, Баба Бҳандари (бенгалча: বাবা ভাণ্ডারী), амакиси Сайид Аҳмад Уллоҳдан кейин Бангладешдаги биринчи сўфийлик Маизбҳандари ордени бошлиғи бўлган бенгалсўфий воизи эди[1].
Гуламур Раҳмоннинг отаси Абдулкарим Шоҳ, Сайид Аҳмад Уллоҳнинг кенжа укаси ва онаси Мушараф Жаан бўлган. Унинг ота-боболари Сайидлар бўлиб, дастлаб МадинаданБағдод ва Деҳли орқали ўрта асрлардаги Бенгалиянинг собиқ пойтахти Гаурга кўчиб келишган. Гуламурнинг аждодлари Ҳамид ад-Дин Гаурнингимоми ва қозиси этиб тайинланган эди, аммо шаҳарда тўсатдан эпидемия содир бўлганлиги сабабли Ҳамид кейинчалик Читтагонг туманидаги Патияга кўчиб ўтди[2]. Ҳамиднинг ўғли Сайид Абдул Қодир замонавий Фотикчҳарида Азимнагарга имом этиб тайинланган. Унинг икки ўғли бор эди; Сайид Атауллоҳ ва Сайид Тайяб Уллоҳ. Иккинчисининг учта ўғли бўлган; Сайид Аҳмад, Сайид Матиуллоҳ ва Сайид Абдул Карим ҳамда кенжа ўғли Сайид Гуламур Раҳмон Баба Бҳандарининг отаси эди.
Илк Фаолияти ва таълими
Гуламур Раҳмон 1865-йил 14-октябрда Читтагонгнинг Фатикчхари шаҳридаги Маизбҳандар қишлоғида бенгал мусулмон оиласида туғилган. Уни „боғим атиргул“ деб атаган амакиси шогирдларга, хусусан усталарга дарс беришни ишониб топширган[3]. У руҳий саёҳатининг бир қисми сифатида ўрмонда ёлғиз кезиш билан вақт ўтказар эди[1]. Тахминан 1914-йилда у медитация ҳолатига киради. Гуламур Раҳмон кўп ҳолларда гапириш истамайди ва шу тариқа магдуб пир сифатида танилади. 1928-йилда у отасининг уйидан чиқиб, ўз уйига кўчиб ўтади, у ерда шогирдлари ва унинг тўрт ўғли орденни бошқариш учун мас’улиятни ўз зиммаларига олишди[1].
Саййид Аҳмад Улладан мерос
Немис олими Ҳанс Ҳардернинг фикрича,
Ғулом Раҳмоннинг Аҳмадулладан олган руҳий мандати тури ва унинг авлиёлик мақоми бугунги кунгача ихтилоф масаласидир. Ғулом Раҳмон авлодлари хонадони бўлмиш “Раҳмония Манзил” адиблари уни Аҳмадуллоҳ билан ёнма-ён валий Аллоҳнинг олий тоифаси бўлмиш ġавтул а’ом, деб таснифлайдилар ва ба’зан уни Аҳмадуллоҳ ўзининг ма’навий меросхўри сифатида ўрнатганлигини да’во қилишади. (сағаданашин). Аҳмадуллоҳ ёки Аҳмадия Манзилнинг авлодлари, аксинча, у Аҳмадуллоҳнинг асосий вакили (прадхон халифа) бўлган ва ġавтул а'ом унвони одатда Делавердан бирида пайдо бўлса ҳам, унга рад этилади. Ҳусайннинг ёзувлари[1].