Гулат (арабча, бирлик — „ғайратли, ҳаддан ташқари [шиа]; даҳшатли тарафдор, мутаассиб“  — шиаликдаги бир қанча мазҳабларга ишора қилувчи атама бўлиб , Пайғамбар авлодлари бирлашган деган эътиқод билан бирлашган. Муҳаммад Али ибн Абу Толиб наслида — шиа имомларида илоҳийлик хислатлари бор.

Оқимларнинг турлари

Алавийлар — "айн — мим — син " учлигига , Али, Муҳаммад ва Салмон ал-Форсий исмларининг биринчи ҳарфларига ишонишади .

Алавийлар — Али Муҳаммад эмас, балки Худонинг вакили эканлигига ишонишади.

Базигитлар — олтинчи имом Жафар ас-Содиқ худо, аввалги барча имомлар эса унинг элчилари эканлигига ишонишган.

Гурабитлар (араб тилидан гẖрạб — „қарға“) — Али ташқи томондан Муҳаммадга ўхшаш, „бир қарға бошқасига ўхшайди“ деб ишонишган, шунинг учун Жиброил фаришта Муҳаммадга башоратни нотўғри берган.

Дамийлар — Али худо, Муҳаммад эса унинг элчиси, деб ишонишган.

Кайсонийлар — Ҳусайн ибн Али вафотидан кейин Муҳаммад ибн ал-Ҳанафийга ўтган имомликка эътиқод қилганлар; вафотидан кейин улар бир неча кичик гуруҳларга бўлиниб кетишди.

Яфурийлар — Куфалик Муаммарни худо деб ҳисоблашган.

Ҳаволалар