"Гулшани роз" („Сир гулшани“) — Шайх Маҳмуд Шабустарийнинг тасаввуфга оид асари. Замонанинг машҳур фозил ва адиби Амир Сайид Ҳусайн Ҳусайний Ҳиравий саволларига жавоб тарзида 1317-1318-йилларда ёзилган. Ҳажман 1000 байтдан иборат. Асарга кўплаб шарҳлар ёзилган. Энг машҳури Шайх Муҳаммад Лоҳижий (Муҳаммад бин Яҳё Лоҳижий Нурбахший Гилоний) қаламига мансубидир. Лоҳижий ўз шарҳини „ Мафотих ул-эъжоз“ („Мўъжизалар калитлари“) деб атаган. Алишер Навоий ушбу асар номини "Насойим ул-муҳаббат"да Маҳмуд Шабустарий билан боғлиқ бобда ҳамда "Мажолис ун-нафоис"да Абулқосим Бобур севиб мутолаа қилган асарлардан бири сифатида тилга олади[1][2][3].

Манбалар

  1. ↑ "Алишер Навоий: Қомусий луг'ат". 
  2. ↑ "Насойим ул-муҳаббат". 
  3. ↑ "Мажолис ун-нафоис".