Ҳалима Шакировна Искандерова (1940-йил 19-май, Тошкент) – совет ва рус театр ва кино актрисаси. Татаристон Республикаси халқ артисти.

Ҳалима Искандерова
Туғилган санаси 19-май 1940-йил
Туғилган жойи Тошкент, ЎзССР, СССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР Rossiya bayrogʻi Россия
Касби актриса
Фаолият йиллари 1958-йилдан бошлаб

1963-йилдан бери Камол номидаги татар академик театрининг асосий актрисаларидан бири (Қозон).

Таржимаи ҳоли

Ҳалима Искандарова 1940-йилда Тошкентда таваллуд топган. Болалик ва мактаб йилларини Фрунзе шаҳрида ўтказган. Отаси Шокир Искандеров 1941-йилда фронтга чақирилиб, 1942-йилда Смоленск вилоятида вафот этган. Ҳалима мактаб давридан бери ҳаваскорлик спектаклларида қатнашган.

Ҳалима мактабни тугатгач, Москвага жўнади ва у ерда ГИТИСга ўқишга кирди. Қозонга кўчиб Г. Камал номидаги Татар давлат академик театрида иш бошлашдан олдин, Тула вилоятидаги театрда ишлаган. 1963-йилдан[1] Искандерова Галиаскар Камал номидаги татар академик театрининг етакчи актрисаларидан бири бўлган[2].

Искандерова иштирокидаги „Бибинур“ (режиссёр Фетинг) филми халқаро фестивал ва танловлар лауреати бўлган. У татар тилида филмларни дубляж қилиш билан шуғулланган.

Театрдаги роллари

Ҳалима Искандерова „Миркай ва Айсилу“ Н. Исанбет – Магри;

„Будит сердса людей“ – труппа раҳбари;

„Я – Мат“ М. Карим – монологик чиқиш;

„Взлёт ласточки“ А. К. Вахитов – Диляра;

„Чти оца своева“ В. В. Лаврентиэв – Ирина;

„Рождество в доме Купелло“ Эдуардо Де Филиппо – Нинучча;

„Последняя жертва“ А. Н. Островский – Ирина;

„Женитба Фигаро“ П. Бомарше – Розина;

„Дурочка“ Лопе де Вега – Ниса;

„То ли вернёмся…“ А. Гилязов – Лариса;

„Баби сплетни“ Голдони Карло – Элеонора;

„Лето в городе“ Анор Рзаев – Рухсара;

„Колибелная“ Т. Минуллин – Аизара Ахатовна;

„Бесприданница“ А. Н. Островский – Харита Игнатевна Огудалова;

„Светит, да не греет“ А. Н. Островский – Авдотя Василевна;

„Афанди“ Н. Исанбет – Саҳиля;

„Беглеци“ Н. Исанбет – Майшакар;

„Гулжамал“ Н. Исанбет – уй бекаси;

„Мешане“ М. Горкий – Акулина ролларини ижро этган.

Манбалар

  1. ↑ „В новом сезоне Камаловский театр представит четыре премьерных спектакля“ (ру). www.татар-информ.ру. 2015-йил 24-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 23-феврал.
  2. ↑ „Газета «Вечерняя Казань»: В пятьдесят я думала, что всё кончено“ (ру). олд.эвенинг-казан.ру. 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 23-феврал.