Ҳеинрич Готтлоб Берцч (1897-йил 11-январ, Росенфелд – 1981-йил 19-март, Берилн) немис кимёгари[1]. У дунёдаги биринчи ювиш воситасининг ихтирочиси ҳисобланади.

Ҳеинрич Берцч
Ҳеинрич Готтлоб Берцч
Таваллуди

1897-йил 11-январ
Росенфелд, Баден-Wüрттемберг,

Германия
Вафоти

1981-йил 19-март (84-ёш)
Берлин,

Германия
Фуқаролиги немис
Касби

кимёгар,

ихтирочи

Ҳаёти

Ҳеинрич Берцч мактаб ўқитувчисининг ўғли бўлиб, у Лудwигсбург Оберреалсчуле шаҳарчасида ўқиган. 1916-йилда ўрта мактабни тамомлаган. Биринчи жаҳон урушидаги ҳарбий хизматдан сўнг 1919-йилдан Штутгарт техника университетида кимёвий технология факултетида таҳсил олган ва шу ерда ўқишни тугатган. 1921-йилда магистрлик дипломи ва 1922-йилда муҳандислик фанлари доктори даражасини олган. Штутгарт ва Дресдендаги ўқтувчилик лавозимлардан сўнг 1924-йил 1-августда Бöҳме АГ компаниясида кимёгар лавозимини эгаллаган. У ерда дастлаб тўқимачилик соҳасида тадқиқот олиб борган.

1927- йилда Бöҳме АГнинг бош кимёгари этиб тайинланган[1].

1932-йилда Берцч биринчи ювиш воситаси бўлган Феwани ихтиро қилган[2]. Феwанинг мувафаққияти орқасидан Ҳенкел Гроупснинг компаниясининг 1935-йилда Бöҳмега қўшилишига ва 1941-йил октябр ойида Бöҳме-Феттчемиэ компаниясининг асос солинишига сабаб бўлган. Бундан сўнг Берцчга Бöҳме-Фетчемиэ, Гентҳиндаги Персил ва Родлебендаги немис заводларини ўз ичига олган Ҳенкелнинг марказий немис заводлари гуруҳини кимёгари бўлиб ишлаган.

У Бöҳме-Феттчемиэ компаниясини ва 1946-йилда Саксониядаги референдумдан кейин миллийлаштирилган бутун кимё саноатини бошқаришни ўз қўлига олган[3].

Шунингдек, 1950-йилда Берцч Берлин Гумболдт университетида кимёвий технология бўйича профессор лавозимида ишлаган. 1953-йилда Германия Фанлар Академиясига қабул қилинди ва 1954-йилдан 1963-йилгача яъни нафақага чиққунга қадар Академиянинг Органик кимё институтининг директори бўлиб ишлаган[2]. 1958-йилда у янги ташкил этилган Институте оф Фат Чемистрй директори этиб тайинланган, 1958-йилдан 1969-йилгача Чемисчес Зентралблатт газетаси муҳаррири ва 1958-йилдан 1961-йилгача Институте оф Доcументатион директори бўлган[1]. 1957-йилдан 1963-йилгача у Штутгарт университетининг кимё, геология ва биология факултетларининг декани бўлиб ҳам ишлаган[4].

Берцҳ ГерамнияДемократик Республикасидаги хизматлари учун бир қанча мукофотларга, жумладан Германия Демократик Партиясининг Миллий мукофотига сазовор бўлган. 1953- йилда эса Классе мукофоти ва 1959-йилда Ватанпарварлик хизматлари учун ордени билан тақдирланган.

Манбалар