Ҳендрик Антоон Лорентз, Хендрик Антон Лоренс (1853.18.7, Арнем — 1928-йил, 2-апрел, Ҳарлем) — голланд назариётчи физиги. Лейден университетини тугатган (1872), шу университет профессор (1878 - 1923), Ҳарлемдаги Тейлор институти директори (1923-йилдан). Илмий ишлари назарий физикага оид. Ж. К. Максвеллттт электромагнит назариясига асосланиб, электрон назарияни яратган, кўпгина электр ва оптик ҳодисаларни, хусусан, Зееман эффектини тушунтириб берган; ёруғлик дисперсиясини, ёруғликнинг синиш кўрсаткичи ва қутубланувчанлиги орасидаги боғланишни аниқлаган; электромагнит майдонда ҳаракатланаётган зарядли заррага таъсир этувчи куч (Лоренц кучи) ифодасини келтириб чиқарган; Лорентз — ҳаракатдаги муҳитлар электродинамикаси асосчиси. Нисбийлик назарияси асосида ётган ва унинг номи билан аталадиган ко-ординаталарни алмаштириш (қаранг Лоренц алмаштиришлари) ни ишлаб чиққан. Нобел мукофоти лауреати (1902; Пиэтер Зеэман билан ҳамкорликда)[1].

Ҳендрик Лорентз
Таваллуди 18-июл 1853-йил
Арнем, Нидерландлар
Вафоти 4-феврал 1928-йил
Ҳарлем, Нидерландлар
Мукофотлари Нобел мукофоти

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил