Henri Verneuil
| Ҳенри Вернеуил | |
|---|---|
| |
| Таваллуди |
Ашот Малакиан 15-октябр 1920-йил |
| Вафоти |
11-январ 2002-йил (81 ёшда) Багнолет, Сеине-Саинт-Денис Франсия |
| Таълими | Écоле натионале супéриэуре д’арц эт мéтиэрс |
| Касби | Кинорежиссёр, ссенарий муаллифи |
| Фаолият йиллари | 1940–2000-йиллар |
| Турмуш ўртоғи |
Франçоисе Боннот (ажрашган) Верониқуэ Седро |
| Болалари | 4 |
| Мукофотлари |
Канн кинофестивали, „Олтин палма шаҳохчаси“ 1964 Cент милле долларс ау солеил "Оскар" мукофоти (Номминация) 1956 Ле Моутон à cинқ паттес "Céсар" мукофоти 1996 "Олтин глобус" мукофоти 1961 Мéлодиэ эн соус-сол (1961) |
Ҳенри Вернеуил (франсузча: [ɑ̃ʁи вɛʁнœж]; ғарбий арманча: Հանրի Վերնէօյ; арманча: Անրի Վեռնոյ; 1920-йил 15-октябр — 2002-йил 11-январ, туғилгандаги исми Ашот Малакиан) — франсуз-арман кинорежиссёри ва ссенарийнавис бўлиб, Франсия ва Америка кинематографиясида фаолият юритган[1]. Вернеуил Осcар ва Палме д’Ор мукофотларига номзод бўлган, шунингдек, Лоcарно халқаро кинофестивали, Эдгар Аллан Поэ мукофотлари, Франсия Фахрий легиони, Голден Глобе мукофоти, Франсия Миллий кинематография академияси ва Фахрий Céсар мукофотларига сазовор бўлган.
Ҳаёти ва фаолияти
Ёшлиги
Вернеуил 1920-йил 15-октабрда Усмонлилар империясининг Родосто шаҳрида арман оиласида Ашот Малакиан (ғарбий арманча: Աշոտ Մալաքեան; арманча: Աշոտ Մալաքյան) исми билан туғилган[2][3]. 1924-йилда Вернеуилнинг оиласи Арман геноцидидан сўнг арманларга қарши бошланган таъқиблардан қочиб, Марселга кўчиб келган[2][3][4]. Кейинчалик у болаликдаги кечинмаларини онасига бағишлаган „Майриг“ романида тасвирлади. 1991-йилда роман асосида худди шу номдаги филмни суратга олди. 1992-йилда эса унинг „588 Руэ Парадис“ номли давомини яратди[5].
Вернеуил 1942-йилда Аих-эн-Провенcе шаҳридаги Écоле Натионале д’Арц эт Метиэрс олий таълим муассасасига ўқишга кирди. Ўқишни тамомлагач, у журналист сифатида фаолият юритди, кейинчалик эса Ҳоризон Армениан журналининг муҳаррири бўлди.
Кино фаолияти
1947-йилда Вернеуил ўша даврда Европада танилган кино актёри Фернанделни ўзининг илк филмида суратга тушишга кўндира олди[6].
1951-йилда Вернеуил ўзининг илк тўлиқ метражли филми — қора комедия жанридаги „Ла Табле аух cревéс“ни суратга олди. Унинг 1952-йилда суратга олган иккинчи филми „Форбидден Фруит“ эса Георгес Сименоннинг романи асосида яратилган бўлиб, томошабинлар ва танқидчилар томонидан янада юқори баҳоланди.
Кейинчалик у Жеан Габин, Алаин Делон ва Лино Вентура каби машҳур кино актёрлари билан ҳам ишлади. Уларнинг барчаси 1969-йилда суратга олинган Ле cлан дес сиcилиэнс филмида биргаликда рол ижро этишган. Шунингдек, Жеан-Паул Белмондо Ле Cорпс де мон эннеми (1976) ва бошқа филмларда, Омар Шариф, Cлаудиа Cардинале Майриг филмида, Йвес Монтанд ҳамда Мичèле Морган унинг филмларида рол ижро этган[7][8][9].
Америкадаги фаолияти давридан сўнг, „франсуз режиссёрларининг энг америкалиги“ дея таърифланган Вернеуил 1969-йилда Франсия киносига қайтди. 1996-йилда у Céсар мукофотига сазовор бўлди, 2000-йилда эса Тасвирий санъат академиясининг аъзоси этиб сайланди.
Шахсий ҳаёти
Вернеуил дастлаб кино монтажчиси Франçоисе Боннот билан турмуш қурган, бироқ кейинчалик улар ажрашишган. Вернеуил ва Боннотнинг икки фарзанди бўлган, улардан бири режиссёр Патриcк Малакиан эди[3]. Кейинчалик Вернеуил Вéрониқуэ Седрога уйланди ва уларнинг икки фарзанди бўлди. Улардан бири актриса Гая Вернеуил эди.
Вернеуил 2002-йил 11-январда 81 ёшида Багнолет шаҳрида вафот этди. Унинг жасади Марселдаги оилавий мақбарага дафн этилган[10].
Мероси
Ереванда ўтказилган еттинчи йиллик Голден Априcот халқаро кинофестивалининг очилиш маросими Вернеуил хотирасига бағишланди. Унинг ўғли, телевидение режиссёри Патриcк Малакиан, отасининг кино санъатига қўшган ҳиссаси учун вафотидан сўнг берилган Паражанов медали билан тақдирланди.
Манбалар
- ↑ „Ҳенри Вернеуил“ (фр). Унифранcе. Қаралди: 2026-йил 15-июл.
- ↑ 2,0 2,1 Марчанд, Лауре; Перриэр, Гуиллауме. Туркей анд тҳе Армениан Гҳост: Он тҳе Траил оф тҳе Геноcиде. МcГилл-Қуээн'с Пресс, 2015 — 13–4-бет. ИСБН 978-0773597204.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Берган, Роналд. „Обитуарй Ҳенри Вернеуил“. Тҳе Гуардиан (2002-йил 25-январ). Қаралди: 2026-йил 15-июл.
- ↑ „То авоид персеcутион, ҳис Армениан фамилй флед то Франcе wҳен ҳе wас ан инфант ин 1924.“ (2002-йил 1-январ). Қаралди: 2011-йил 25-апрел.
- ↑ „Тоwардс тҳе энд оф ҳис cареэр Вернеуил маде тwо море мовиэс – лаборс оф лове – wҳич рефлеcт ҳис оwн чилдҳоод анд упбрингинг, МАЙРИГ (1991) анд 588 РУЭ ПАРАДИС (1992)“. Қаралди: 2011-йил 25-апрел.
- ↑ „Ҳе маде ҳис фирст филм, а доcументарй он Марсеиллес, ин 1947. Ҳе персуадед Фернандел то аппеар ин ит анд реад тҳе cомментарй.“. Тҳе Индепендент (2002-йил 15-январ). 2011-йил 14-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 25-апрел.
- ↑ „Ле Cлан Дес Сиcилиэнс – 1969 – Ҳенри Вернеуил“. Қаралди: 2011-йил 25-апрел.
- ↑ „Ле cорпс де мон эннеми“. Қаралди: 2011-йил 25-апрел.
- ↑ „Ҳенри Вернеуил верй гентле анд wарм персон, Cлаудиа Cардинале сайс“. Қаралди: 2011-йил 25-апрел.
- ↑ „Ҳенри Вернеуил инҳумé à Марсеилле“ (фр). Ле Парисиэн (2002-йил 20-январ). Қаралди: 2026-йил 15-июл.