Ҳенрйк Адам Александер Пиус Сиэнкиэwиcз (1846-йил, 5-май, ВоляОкшейска 1916.15.11, Веве, Швейсария) — поляк ёзувчиси.

Ҳенрйк Сиэнкиэwиcз

Дастлабки асари — "Беҳуда" (қисса, 1872). 1876—78 йилларда "Сафар", "Қора эскизлар" каби асарлар ёзган. Сиэнкиэwиcз ижодида гуманизм юксак даражага кўтарилган ("Янко — мусикачи", 1879; "Бартек — ғолиб", 1882). 1882-йилдан Сиэнкиэwиcз ижодининг 2 даврига мансуб тарихий ватанпарварлик мавзуидаги ("Ут ва қилич билан", 1883—84; "Тошқин", 1884—86; "Пан Володиевский", 1887—88) романтрилогиясида Полшанинг Швеция, Украина ва Туркия билан тарихий урушлари давридаги вокеалар, такдирлар акс этган.

"Хоч кўтарганлар" (1900) романепопеяси тарихий салиб юришлари мавзуида. Сиэнкиэwиcз ижодининг чўққиси "Камо грядеши" (1896, "Каёққа кетаяпсан?" иборасининг лотинча номи бўлиб, Исо Масиҳга қарата айтилган) романидир. Асарда император Нерон даврида эндигина юзага келаётган насронийлик оқими тарафдорларини қатағон килиш воқеалари тасвирланган. Психологик романлари ("Диний ақидаларсиз", 1889— 90), ҳикоя ва қиссалари бор. Нобел мукофоти лауреати (1905)[1].

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил