Hilda Vīka
Ҳилда Вīка (1897-йил 5-ноябрда туғилган – 1963-йил 14-февралда вафот этган), шунингдек, Ҳилда Вīка-Эглīте номи билан ҳам танилган латвиялик рассом ва ёзувчи. Шеърлар, ҳикоялар ва романлар ёзган. 1930-йиллардан бошлаб ўз ижод намуналарида Латвия мифологиясини мужассам эта бошлаган. Совет даврида социалистик реализмга мослашган, бироқ 1950-йилларда рассомлар уюшмасидан чиқариб юборилган. Ёзувчи Викторс Эглīтис билан оила қурган.
| Ҳилда Вīка | |
|---|---|
![]() Ҳилда Вīканинг 1928-йилги паспорт сурати | |
| Таваллуди |
Ҳилдегарде Натāлижа Вīка 5-ноябр 1897-йил |
| Вафоти |
14-феврал 1963-йил (65 ёшда) Рига, Латвия |
| Таълими | Таутас аугсцкола |
| Касби |
|
| Турмуш ўртоғи |
Викторс Эглīтис (турм. 1930–1945) |
Ёшлик йиллари ва таълими
Асосан Ҳилда Вīка номи билан танилган Ҳилдегарде Натāлижа Вīка 1897-йил 5-ноябрда Латвиянинг Рига шаҳрида дунёга келган. Унинг ота-онаси Отто Вīка ва Элвīне Вīка (қизлик фамилияси Блосфелде) давлат хизматидаги кишилар бўлган[1]. Етти ёшида отаси вафот этган, шундан сўнг болалигининг бир қисми Добеле яқинидаги қишлоқда она томондан бобо-бувиси билан ўтган. Онаси иккинчи марта турмушга чиққач, улар яна Ригага қайтишган. Онаси немис миллатига мансублиги сабабли Вīка немис қизлар мактабида таълим олган[2].
Биринчи жаҳон уруши пайтида Вīка ёрдамчи ҳамшира сифатида хизмат қилган, Россия, Полша ва Литвада ўқитувчи ва хизматкор бўлиб ишлаган ҳамда бухгалтерия курсини тамомлаган[3]. Урушдан кейин Ригага қайтгач, 1935-йилга қадар давлат хизматчиси ва банк ходими сифатида фаолият юритган[4]. Меҳнат фаолияти билан бир қаторда 1920–1922-йилларда Таутас аугсцкола университетида санъат соҳасида таълим олган ва рассомлар Роман Сута (1921–1922), Август Зауэрс (1922–1925) ва Уга Скулме (1925–1927) шогирдлиги остида таҳсил олган[3].
Шахсий ҳаёти
Вīка бир неча марта касалликка чалинган. 1928-йилда ундан ўсимта олиб ташланган ва шу сабабли фарзанд кўролмаган. 1929-йил декабр ойида Вīка ўзидан 20 ёш катта ёзувчи Викторс Эглīтис билан[5] танишган ва улар 1930-йил 20-декабрда турмуш қуришган[6]. Тўй маросими неопаган Диэвтурīба ҳаракати анъаналари асосида ўтказилган[5][7]. Вīка эрининг бошқа турмушидан дунёга келган ўғиллари Анšлавс ва Видвудга оналик қилган[5]. Ўғли Анšлавс 1930-йилларда машҳур ёзувчига айланган ва ўгай онасининг ижоди ва шахсияти унга таъсир кўрсатган[8]. Эри Виcторс Эглīтис 1945-йил апрел ойида совет қамоқхонасида вафот этган, у Вīканинг тасвирий санъат асарларини сақлаб қолишга ҳаракат қилгани учун ҳибсга олинган[5][9].
Манбалар
- ↑ „Ҳилда Вīка“ (лв). Литература.лв. Институте оф Литературе, Фолклоре анд Арт оф тҳе Университй оф Латвиа. Қаралди: 2021-йил 16-октябр.
- ↑ Крекле, Маижа. „Šифрēжама ун неатšифрēжама Ҳилда Вīка“ (лв). Латвижас Авīзе (2013-йил 18-сентябр). Қаралди: 2021-йил 16-октябр.
- ↑ 3,0 3,1 „Ҳилда Вīка“ (лв). Литература.лв. Институте оф Литературе, Фолклоре анд Арт оф тҳе Университй оф Латвиа. Қаралди: 2021-йил 16-октябр.
- ↑ „Ҳилда Вīка (1897–1963). Паинтингс, Драwингс“. лнмм.лв. Латвиан Натионал Мусеум оф Арт. 2021-йил 19-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 16-октябр.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Крекле, Маижа. „Šифрēжама ун неатšифрēжама Ҳилда Вīка“ (лв). Латвижас Авīзе (2013-йил 18-сентябр). Қаралди: 2021-йил 16-октябр.
- ↑ „Ҳилда Вīка“ (лв). Литература.лв. Институте оф Литературе, Фолклоре анд Арт оф тҳе Университй оф Латвиа. Қаралди: 2021-йил 16-октябр.
- ↑ Cелмиņа-Ķэирāне, Аустра; Грубе, Сигне (Септембер 2013). "Латвиэšу митолоģискиэ тēли ун мотīви Ҳилдас Вīкас даиļрадē" (лв). [Репресентатион оф Латвиан мйтҳологй ин тҳе wоркс оф Ҳилда Вīка]. Арц анд Мусиc ин Cултурал Дисcоурсе. Проcеэдингс оф тҳе Интернатионал Сcиэнтифиc анд Праcтиcал Cонференcе. Резекне Аcадемй оф Течнологиэс. пп. 135–140. дои:10.17770/амcд2013.1271.
- ↑ Скужиņš, Зигмундс. „Сваигас элпас малкс латвиэšу литератūрā“ (лв). Диэна (2006-йил 17-март). Қаралди: 2021-йил 16-октябр.
- ↑ Калнаčс, Бенедикц (6 Септембер 2021). "Викторс Эглīтис" (лв). Латвиан Натионал Энcйcлопедиа. ҳттпс://энcиклопедижа.лв/скирклис/129188-Викторс-Эгл%C4%АБтис. Қаралди: 16 Оcтобер 2021.
