Horis ibn Avf
Ҳорис ибн Авф (арабча:الحارث بن عوف) – исломдан олдинги Арабистонда яшаган ва кейинчалик 7-асрда исломни қабул қилган Бану Мурра қабиласидан бўлган зодагон. Бану Абс ва Бану Зубён қабилаларини яраштиришда қатнашган ва шу тариқа Даҳис ва ал-Габранинг 40 йиллик урушини тугатган.
| Ҳорис ибн Авф | |
|---|---|
| Таваллуди | |
| Вафоти |
нома'лум, 630-йилдан кейин Арабистон яримороли |
| Касби | Савдогар саҳоба |
| Турмуш ўртоғи | Буҳайса |
| Отаси | Авф ибн Абу Ҳориса |
Насаби
Унинг тўлиқ насл-насаби Ҳорис ибн Авф ибн Абу Ҳориса ибн Мурра ибн Нусайба ибн Ғайз ибн Мурра ибн Авф ибн Саъд ибн Дубён. Демак, у Бану Мурра қабиласидан, кейин эса Бану Зубян қабиласидандир[1]. Дубён ибн Багизнинг насл-насаби Қайс, сўнгра Аднонгача бўлган[2]. Аммо насабномачилар Адноннинг насл-насаби бўйича турлича фикр билдиришади, лекин у Исмоилнинг авлоди эканлигига рози бўлишган, шунинг учун ал-Ҳорис ҳақиқатан ҳам исмоилий деб ҳисобланган, аммо насл-насаби ноаниқ[3].
Ҳаёти
Ҳорис ибн Авф зодагон ва савдогар бўлиб ишлаган. У Буҳайса исмли аёлга турмуш қуришни таклиф қилди, у Ҳорисни қобилияциз деб ҳисоблаган, лекин барибир унга уйланган[4]. Ҳорис Буҳайсанинг маслаҳатини қабул қилди ва кейинчалик унинг кўрсатмасига кўра, у ҳамроҳи Хорижа ибн Синон (ёки Ҳарим ибн Синон [а]) билан Даҳис ва ал-Ғабра можароларида қирқ йилдан бери курашиб келган Бану Абс ва Бану Зубён қабилаларини яраштирди[4]. Иккаласи ҳам ҳар бир қабиладан ўликларни санаб, барча марҳумлар учун қон тўлашди[5][6]. Бу Ғатафоннинг Аднон қабилалари ўртасидаги қирқ йиллик тўқнашувга барҳам берди.
Ҳорис ибн Авф Бану Мурра делегациясини Мадинага олиб бориб, Ислом пайғамбари Муҳаммад билан учрашди ва кейин бошқа делегация билан бирга Исломни қабул қилди[7][8]. Ҳорис Муҳаммаддан ўз қабиласининг қолган қисмига исломни тарғиб қилиш учун ансорлардан бир кишини юборишни сўради ва бу қабул қилинди[7][8]. Бироқ, ансорийлар Бану Мурранинг бошқа аъзоларининг хиёнати туфайли ўлдирилди, бу Ҳорис назорати остида эмас эди[7][8]. Шоир Ҳасан ибн Собит ўз шеъриятида Ҳорисни киноя қила бошлади, бу эса Ҳорис Муҳаммаддан Ҳасанга тўхташини айтишни сўрашга ундади[7][8]. Ҳорис ҳам ансорийлар учун тўлиқ қон тўловини тўлади ва мусулмонлар кечирим сўрадилар[8].
Яна қаранг
Манбалар
- ↑ Ибн 'Абд ал-Барр. ал-Исти'āб фи Ма'рифат ал-Ашāб. Беирут, Лебанон: Дар Ал Марефаҳ. ИСБН 9953850410.
- ↑ Мубаракпури, Саифур Раҳман. Тҳе Сеалед Неcтар: Биограпҳй оф тҳе Нобле Пропҳет. Дар-ус-Салам Публиcатионс, 2008. ИСБН 978-9960899558.
- ↑ ал-Байҳақи. Дала'ил ан-Нубуwwаҳ, 4 Калаажи: , Беирут, Лебанон: Дар Ал Кутуб Ал Илмияҳ, 2020. ИСБН 9782745136138.
- ↑ 4,0 4,1 ал-Шақаwи, Амин ибн 'Абд Аллаҳ. ал-Са'адат ал-Фалаҳ фи Фаҳм Мақасид ал-Никаҳ, 1ст, 2021.
- ↑ Багҳдāдī (ал-), ‘Абд ал-Қадир ибн ‘Умар. Кҳизāнат ал-Адаб wа Лубб Лубāб Лисāн ал-'Араб Маиман: . Cаиро: Дāр ал-‘Уṣūр ли-ал-Ṭаб‘ wа-ал-Нашр, 1882.
- ↑ Ничолсон, Р. А.. А Литерарй Ҳисторй оф тҳе Арабс (эн). Cосимо, Инc., 2010-01-01. ИСБН 978-1-61640-340-9.
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 Ибн Ҳажар. Ал Исабаҳ фи Тамйиз Ал Саҳабаҳ. Беирут, Лебанон: Дар Ал Кутуб Ал Илмияҳ. ИСБН 9782745135070.
- ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Ибн ал-Атҳир. Усд ал-Гҳаба фи Ма'рифат ал-Саҳабаҳ. Дар Ибн Ҳазм, 2012. ИСБН 9789953816210.
- ↑ Тҳе нарративес, алтҳоугҳ симилар, диспуте wҳетҳер ит wас Ҳарим ор Кҳарижа. Ин Шақаwи'с нарративе, ит ис Кҳарижа; бут ин тҳе нарративе оф Ничолсон, ит ис Ҳарим. Ботҳ Ҳарим анд Кҳарижа аре фром тҳе саме фатҳер анд аре кноwн wитҳ тҳе патронймиc, "Ибн Синан" ҳоwевер.