Husayd jangi
Ҳусайд жанги – милодий 633-йилда ал-Қаъқо ибн Амр ат-Тамимий бошчилигидаги Рошидун халифалигининг насроний араб ва сосоний қўшинларига қарши бўлиб ўтган жанг[5]. Рошидун қўшини ҳал қилувчи жангда иттифоқчи кучлар армиясини мағлуб этган, жангда иштирок этган барча иттифоқчи қўшин қўмондонлари ҳалок бўлган[5].
| Ҳусайд жанги | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| Қўмондонлар | |||||||
Рошидун халифалиги
|
Сососнийлар империяси[2][3][4] | ||||||
Жанг
Ал-Қаъқо қўшинлари Ҳусайдда Зармаҳр билан, Абу Лайло эса Ханафисда Рузбиҳ билан учрашганда, Қаъқо дарҳол ўз қўшинларига олдинга ҳаракатланишга буйруқ берди. Бироқ Холиднинг кўрсатмаси бўйича бу иш душман кучлари билан учрашганда амалга оширилиши керак эди[5]. Зармаҳр бунга жавобан дарҳол Абу Лайло қўшинлари томонидан тўсиб қўйилган Рузбиҳдан ёрдам сўради ва ундан Абу Лайлога қарши жанг қилиш ўрнига ўз қўшинларини қўллаб-қувватлашини илтимос қилди. Зармаҳрни шахсан Қаъқонинг ўзи, Рузбиҳни эса Исмоҳ ўлдирди[5]. Шундан сўнг, мусулмонлар ҳужумга ўтишди. Форслар ва уларнинг иттифоқчилари эса Ханафисга чекинишга мажбур бўлишди[5].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Доннер 2014, с. 470.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Табари & Бланкиншип 1993, с. 61-63.
- ↑ 3,0 3,1 Ал-Магҳлоутҳ 2006, с. 84.
- ↑ 4,0 4,1 Қураиби 2016, с. 280.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Табари & Бланкиншип 1993.