Юсуф ибн Абддуллоҳ ибн Муҳаммад ибн Абдулбарр, Абу Умар ан-Намарий ал-Андалусий ал-Қуртубий ал-Маликий (одатда Ибн Абдулбарр (арабча: ابن عبد البر‎‎)[5][6] номи билан танилган) — 11-аср моликий олими ва асарий илоҳиёцҳуноси[7]. Лиссабоннинг қозиси сифатида хизмат қилган[8][9]. 2-декабр 1071-йил(1071-12-02)
(93 ёшда) санасида вафот этган.

Юсуф ибн Абдуллоҳ ибн Муҳаммад ибн Ибн Абдулбарр ан-Намарий
يُوسُف بن عبد الله بن مُحمَّد بن عبد البر النمري
Шахсий маълумотлар
Таваллуди милодий 978-йил / ҳижрий 368-йил
Вафоти милодий 1071-йил / ҳижрий 463-йил
Дини Ислом
Эра Ўрта асрлар
Ҳудуд Ал-Андалус
Мазҳаб Суннилик
Юриспруденсия Моликий
Имом Асарийлик[2][3][4]
Асосий қизиқиш(лар)и Ислом фиқҳи, Ислом илоҳиёти, ҳадис

Ҳаёти

Ибн Абдулбарр 978-йилда туғилган ва 1071-йилда Ал-Андалусдаги Хатива шаҳрида вафот этган[10][11]. Ибн Халликоннинг маълумотига кўра, Ибн Абдулбарр Намр ибн Қоситнинг араб қабиласидан келиб чиққан[12].

Дастлаб мусулмон фиқҳининг зоҳирий мазҳабига эргашган Ибн Абдулбарр кейинчалик моликий мазҳабига ўтган[13]. У яшаган даврдаги Умавийлар сулоласи томонидан расмий тан олинган мазҳаб ҳам шу эди. Унинг уч буюк сунний фақиҳ — Молик ибн Анас, Аш-Шофиъий ва Абу Ҳанифа ҳақидаги китобида аввалги ҳомийси Довуд аз-Зоҳирий ҳамда Аҳмад ибн Ҳанбал атайин киритилмаган[14]. Ибн Абдулбарр Моликий мазҳабининг анъанапараст йўналишини ифода этган[15]. Кўпинча “Ғарбнинг Бухорийси” деб аталади[9]. Ибн Абдулбарр тақлид, яъни ислом ҳуқуқ мактабига эргашишни қўллаб-қувватлаган[16]. Ибн Абдулбарр ўзининг Жами' Баян ал-'Илм wа Фадлиҳи китобида шундай ёзган: “Олимлар оддий халқ ўз имомларига тақлид қилиши лозимлиги борасида ихтилоф қилмаган. Қуръондаги ан-Наҳл сурасидаги оятда (арабча: وَمَاۤ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ إِلَّا رِجَالࣰا نُّوحِیۤ إِلَیۡهِمۡۖ فَسۡءَلُوۤا۟ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ‎‎)... Худди шунингдек, олимлар оддий халқнинг диний фатво беришига рухсат йўқлиги борасида ҳам ихтилоф қилмаган”[16].

Кордовадаги Умавийлар халифалиги ҳомийлик қилган қироллик кутубхоналарининг нозири сифатида у Кордова катта масжиди ва унга бириктирилган мадрасаларда таълим берган[17].

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Мустафа, Абдул-Раҳман. Он Тақлīд: Ибн ал Қаййим'с Cритиқуэ оф Аутҳоритй ин Исламиc Лаw. Неw Ёрк: Охфорд Университй Пресс, 2020 — 64–65-бет. ИСБН 978-0-19-993751-6. 
  2. ↑ Фиэрро, Марибел „Прото-Маликис, Маликис анд Реформед Маликис ин Ал-Андалус“, . Тҳе Исламиc Счоол оф Лаw: Эволутион, Деволутион анд Прогресс Пери Беарман: . Cамбридге, МА: Ҳарвард Университй Пресс, 2005 — 71–72-бет. ИСБН 9780674017849. „"Тҳе "Традитионализатион" оф тҳе Андалуси Малики счоол wас маинлй ачиэвед бй Абу 'Умар 'б 'Абд ал-Барр (д. 463/1071)..."“ 
  3. ↑ Г. Чежне, Анwар. Тҳе Арабиc Лангуаге: Иц Роле ин Ҳисторй. Университй оф Миннесота Пресс, 1969 — 78-бет. ИСБН 9781452912233. „"Тҳере wере алсо счоларс суч ас... тҳе традитионалист Йūсуф ибн 'Абд ал-Барр (диэд 1071)."“ 
  4. ↑ Макдиси, Георге. Ибн ʻАқил: Религион анд Cултуре ин Cлассиcал Ислам. Эдинбургҳ: Эдинбургҳ Университй Пресс, 1997 — 121-бет. ИСБН 0-7486-0960-1. „"Анотҳер гроуп оф традитионалисц, Салафийя, лике... Ибн 'Абд ал-Барр (д. 63/1071), аффирм тҳе аcц оф Год.."“ 
  5. ↑ Жесус' Сайингс анд Сториэс ин Исламиc Литературе
  6. ↑ Муслим Америcан Соcиэтй (Wайбаcк Мачине сайтида 2008-10-19 санасида архивланган)
  7. ↑ Модерн Ҳадитҳ Студиэс: Cонтинуинг Дебатес анд Неw Аппроачес Абу-АлАббас, Белал: . Эдинбургҳ: Эдинбургҳ Университй Пресс, 2020 — 121-бет. ИСБН 978-1-4744 4179-7. 
  8. ↑ Броwн, Жонатҳан А.C.. Мисқуотинг Муҳаммад: Тҳе Чалленге анд Чоиcес оф Интерпретинг тҳе Пропҳет'с Легаcй. Онеwорлд Публиcатионс, 2014 — 49-бет. ИСБН 978-1780744209. 
  9. ↑ 9,0 9,1 Тҳе Энcйcлопаэдиа оф Ислам: Неw Эдитион Волуме ИИИ. Леиден, Нетҳерландс: Э. Ж. Брилл, 1986 — 674-бет. ИСБН 90-04-08118-6. 
  10. ↑ Ал-Имам Ал-Азам Абу Ҳанифа
  11. ↑ „ТҳеСуннипатҳ.ПДФ“. 2012-йил 21-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 7-июн.
  12. ↑ Ибн Кҳалликан'с Биограпҳиcал Диcтионарй Транслатед фром тҳе Арабиc бй Бн. Маc Гуcкин Де Слане: Парис Ориэнтал Транслатион Фунд оф Греат Бритаин анд Нортҳерн Иреланд, 1871 (эн), 1871 — 404-бет. 
  13. ↑ طبقات الأصوليين بعدوتي المغرب والأندلس. Дар Ал Котоб Ал Илмияҳ دار الكتب العلمية, Жануарй 2020. ИСБН 978-2-7451-9685-9. 
  14. ↑ Cамилла Аданг, Тҳис Дай И ҳаве Перфеcтед Ёур Религион Фор Ёу: А Заҳири Cонcептион оф Религиоус Аутҳоритй, пг. 20. Такен фром Спеакинг фор Ислам: Религиоус Аутҳоритиэс ин Муслим Соcиэтиэс. Эд. Гудрун Крäмер анд Сабине Счмидтке. Леиден: Брилл Публишерс, 2006.
  15. ↑ Модерн Ҳадитҳ Студиэс: Cонтинуинг Дебатес анд Неw Аппроачес Абу-АлАббас, Белал: . Эдинбургҳ: Эдинбургҳ Университй Пресс, 2020 — 121-бет. ИСБН 978-1-4744 4179-7. „"..Ибн ʿАбд ал-Барр (д. 463/1071) анд ал-Ṭаḥāwī (д. 321/933) репресентед а традитионалист тенденcй wитҳин тҳе Мāликī анд Ḥанафī счоолс."“ 
  16. ↑ 16,0 16,1 Луwайḥиқ, ʿАбд ал-Раḥмāн ибн Муʿаллā. Религиоус эхтремисм ин тҳе ливес оф cонтемпорарй Муслимс. Денвер, Cоло: Ал-Башеэр Cомпанй фор Публиcатионс анд Транслатионс, 2001 — 390–410-бет. ИСБН 978-1-891540-11-0. 
  17. ↑ Луcас, Сcотт C. (2019-04-01), „Ибн ʿАбд ал-Барр“, Энcйcлопаэдиа оф Ислам, ТҲРЕЭ (инглизча), Брилл, қаралди: 2024-02-03

Ҳаволалар